In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
Liefde voor iedereen, haat voor niemand

zondag, oktober 17, 2021

بِسْــــــــــــــــــمِ اﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
Liefde voor iedereen, haat voor niemand

Home Blog

Staat er in de Heilige Koran dat mannen hun vrouwen mogen slaan?

0

In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle

Staat er in de Heilige Koran dat mannen hun vrouwen mogen slaan?

 De heer Youssef Ikhlaf en de heer Ahmad Said Ikhlaf

 Inleiding

In het maatschappelijk debat wordt heel veel geschreven over de positie van de vrouw in de huidige liberale samenleving. En vaak wordt er een geromantiseerd beeld gegeven over het feit dat de vrouw zo vrij is en zich bevrijd voelt door het huidige systeem. Daarentegen wordt de Islam, wanneer het gaat om de vrouw, beschuldigd van het feit dat het de vrouwen in alle facetten van het leven gevangen houdt. En dat de Heilige Koran een vrijbrief geeft aan mannen om hun echtgenotes te slaan.

Het is allereerst belangrijk een onderscheid te maken tussen Islam en cultuur. Als sommige Moslimvrouwen achtergesteld worden, dan is dat gevolg van bepaalde culturele gebruiken en het gebrek aan algemene ontwikkeling en welvaart in sommige Moslimlanden. Dit heeft niets met de originele bronnen van de Islam te maken.

Dit artikel is een reactie op een Tweet[1], ‘Een Moslim mag zijn vrouw slaan als ze ongehoorzaam is zegt de Koran’, en op een vraag[2] van een journalist aan enkele leden van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap in het Nederlands Dagblad. Daarnaast komt dit bezwaar regelmatig terug in de media, op de sociale media, in krantenartikelen, columns, en zelfs in live programma’s. Het bezwaar wordt gemaakt op grond van hoofdstuk 4, vers 35 uit de Heilige Koran. In de loop van het artikel zullen we het vers citeren.

In dit artikel weerlegt de Ahmadiyya Moslim Djamaat (Gemeenschap) dit bezwaar en zet het onomstotelijk vast dat de Heilige Koran geen geweld voorschrijft tegen vrouwen. Dit artikel is geschreven vanuit een uniek perspectief, niet op grond van vertalingen, maar op grond van historie, context, expert opinies en de Arabische terminologie vanuit vooraanstaande Arabische lexicons.

Historische achtergrond

Om het onderhavige vers beter te kunnen begrijpen is een historische terugblik belangrijk. Het vers was in de eerste instantie van toepassing op de Arabieren. De jāhilīyah (Arabisch: جَاهِلِيَّة); het wordt van oorsprong omschreven als “periode of toestand van onwetendheid” in de betekenis van “de periode voorafgaand aan de Islam”. De pre-Islamitische Arabische samenleving was een periode van wetteloosheid, immoraliteit, afgoderij, zedeloosheid, slechtheid en verdorvenheid. Vrouwen werden veracht. Dit gebeurde destijds ook in de Romeinse- en Perzische landen. De Heilige Koran geeft hiervan onder andere als voorbeeld de praktijk van het levend begraven van pasgeboren meisjes (onder sommige stammen toen), en verwerpt met nadruk dit vreselijke praktijk.

De Heilige Koran[3]:

“En wanneer aan één hunner (de geboorte) van een meisje wordt gemeld, verduistert zijn gezicht en hij is vol toorn. Hij verbergt zich voor het volk vanwege het slechte nieuws dat hem is aangekondigd; zal hij haar in weerwil van schande behouden of haar in het stof begraven? Voorwaar, slecht is hetgeen zij besluiten.”

En:

“En doodt uw kinderen niet uit vrees voor armoede. Wij zijn het die in hun behoeften en in de uwe voorzien. Voorwaar, hen te doden is een grote zonde.”[4]

De Heilige Profeet Mohammed(s) probeerde de mensen van dit slechte praktijk af te houden door te zeggen dat zij tegen het hellevuur beschermd zullen worden als zij geduld betrachten en hun dochters niet levend begraven.

Hazrat ‘Aisha(ra), de vrouw van de Heilige Profeet Mohammed(s), overlevert dat de Heilige Profeet Mohammed(s) zei:

“Degene die met iets wordt beproefd door zijn dochters – en hij is geduldig met hen – dan zullen zij een barrière vormen voor het Hellevuur voor hem.”[5]

Tijdens een vraag- en antwoord sessie werd over dit onderwerp een vraag[6] gesteld aan het voormalige Hoofd van de internationale Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, de Vierde Khalifa (Kalief), Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Tahir Ahmad(rh). Hij antwoordde dat de Arabieren in de pre-Islamitische tijd sterke krijgers waren. Het was de gewoonste zaak van de wereld om hun echtgenoten te slaan en hun dochters levend te begraven. Met de komst van de Islam werden deze wrede en onmenselijke handelingen stopgezet. Om dit gedrag te beteugelen openbaarde de Almachtige God het vers (Heilige koran 4:35) waarin een drie-stappenplan wordt beschreven, dit om de mannen hun woede met wijsheid te bedwingen en zelfbeheersing aan te leren en hen ervan te weerhouden hun vrouwen te slaan. Natuurlijk geldt dit vers voor alle tijden, juist daarom is het van belang om naar de context van het vers te kijken en naar de Arabische betekenissen van drie belangrijke termen die in het vers worden genoemd.

Vers en context

Laten we nu het relevante vers uit de Heilige Koran citeren:

“Mannen zijn voogden over de vrouwen omdat Allah de enen boven de anderen heeft doen uitmunten en omdat zij van hun rijkdommen besteden. Deugdzame vrouwen zijn dus zij, die gehoorzaam zijn en heimelijk bewaren, hetgeen Allah onder haar hoede heeft gesteld. En degenen, van wie gij (nushūzahunna) vreest, (fa’iduhunna) en laat haar in haar bedden alleen en (iḍribūhunna). Als zij u dan daarna gehoorzamen, zoekt geen weg tegen haar. Waarlijk, Allah is Verheven, Groot.”[7]

Een man is toegestaan om drie wegen te bewandelen. We hebben bewust drie opvallende termen in het vers hierboven onvertaald gelaten en alleen de Arabische termen vermeldt. Waarom? Omdat de drie termen meerdere betekenissen hebben.

De vertalingen van nushūzahunna, fa’iduhunna en iḍribūhunna

Drie opvallende termen voor de lezers zijn:

  1. Nushūzahunna afgeleid van het term Nushūz: Dit wordt vaak vertaald als ‘ongehoorzaamheid’, echter is deze vertaling ontoereikend. Deze vertaling doet geen recht aan de term “nushūz”. Het woord dat het dichtst tot de juiste vertaling staat is ‘kwaad’ of ‘onrecht’.
  2. Fa’iduhunna: Dit wordt vaak vertaald als ‘wijst haar terecht’, echter betekent dit ‘vermaan haar’ en/of ‘spreek haar aan’.
  3. Iḍribūhunna: Afgeleid van het woord ‘ḍaraba’. Dit wordt vaak vertaald als ‘tuchtigt haar’ of zoals critici dat plat verwoorden als ‘slaan’. Het woord dat het dichtst tot de juiste vertaling staat is echter ‘berisp haar’ of ‘wees streng tegen haar’. In de ergste gevallen kan het ‘tuchtigen’ of ‘slaan’ betekenen, maar dit is niet de primaire betekenis. De Heilige Profeet Mohammed(s) die dit vers het beste begreep, heeft zelfs nooit zijn hand opgeheven tegen zijn vrouw[8].

Tegenstanders van de Islam die het Arabisch niet machtig zijn baseren hun beweringen op vertalingen. De lezer kan nu zien dat een vertaling het origineel nooit kan vervangen. Door vertalingen ontstaan ook misvattingen.

Twee bewijzen dat het woord ‘iḍribūhunna’ afgeleid van het woord ‘ḍaraba’ andere betekenissen kan hebben

  1. In een vers uit de Heilige Koran wordt het woord  لۡیَضۡرِبۡنَ Lyađribna Dit woord is net zoals het woord ‘iḍribūhunna’ afgeleid van het woord ‘ḍaraba’. In dit vers wordt de betekenis weergegeven als hun hoofddoeken trekken over hun boezem of hun hoofddoeken over hun boezem laten hangen.

“En zeg tot de gelovige vrouwen dat zij ook haar ogen neergeslagen houden en hun passies beheersen, en dat zij haar schoonheid niet tonen dan hetgeen ervan zichtbaar moet zijn, en dat zij haar hoofddoeken over haar boezem laten hangen (WalYađribna Bikhumurihinna), en dat zij haar schoonheid niet tonen behalve aan haar echtgenoot of haar vader of de vader van haar echtgenoot, of haar zonen of de zonen van haar echtgenoot, of haar broeders, of de zonen van haar broeders, of de zonen van haar zusters of haar vrouwen, of haar slaven, of zulke mannelijke bedienden die geen geslachtsdrang hebben, of de jonge kinderen die van de naaktheid van een vrouw niets afweten. En laat haar niet met haar voeten slaan, opdat hetgeen zij van haar schoonheid bedekken openbaar moge worden. En wendt u allen tezamen tot Allah, o gelovigen, opdat gij moogt slagen.”[9]

En in een overlevering[10] van de Heilige Profeet Mohammed(s) wordt het woord اضْرِبُوهُمْ ‘aḍribūhum’ gebruikt. Dit woord is net zoals het woord ‘iḍribūhunna’ afgeleid van het woord ‘ḍaraba’. In deze overlevering wordt de betekenis als volgt weergegeven, ‘streng voor hen zijn’.  

De volledige overlevering:

“Amr bin Shu’aib (ra) hoorde van zijn vader op gezag van diens grootvader, dat de Heilige Profeet(s) zei: “Raadt uw kinderen aan de gebeden to doen wanneer zij de leeftijd van zeven bereiken. Wanneer ze tien worden moet u op dit gebied streng voor hen zijn. En u moet hen dan ook elk in hun eigen bed laten slapen.”

Arabische lexicons

De lexicon van Edward William Lane oftewel Lane’s lexicon[11] geeft onder het woord nushūz de volgende betekenissen:

  1. In opstand komen en zich verzetten;
  2. Met iemand redetwisten en vechten;
  3. Iemand doen braken van schrik;
  4. Iemand haten;
  5. Een ander kwaad doen;
  6. Iemand in de steek laten;
  7. Een slechte metgezel.

Het is dus duidelijk dat het woord nushūz verscheidene betekenissen omvat van verschillende soorten gedrag, van een hardvochtige woordenwisseling met iemand, tot haten, verlaten en plannen beramen tegen hun welzijn. Als zodanig kunnen we begrijpen dat als een vrouw een gedrag aanneemt dat destructief is voor een gezonde, liefdevolle relatie, ongehoorzaam is in de betekenis dat ze niet meer wil luisteren en hier persistent in is, haatdragendheid uit, en zelfs de echtgenoot fysiek mishandelt of verwondt, de Heilige Koran in dit stadium de echtgenoot instrueert om zelfs in deze situatie niet onmiddellijk toevlucht te zoeken tot tuchtiging, ook licht, in plaats daarvan krijgt hij de opdracht om een stapsgewijze methode te volgen. Deze vorm van terughoudendheid en geduld die van de man wordt verwacht, in reactie op een gewelddadige vrouw, demonstreren de unieke vorm van de leerstellingen van de Islam die nergens anders gevonden kan worden.

Het voormalige Hoofd van de internationale Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, de Vierde Khalifa (Kalief), Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Tahir Ahmad(rh) noemde ook drie vormen van “nushuz” van een vrouw of een man:

  1. Kwaad gedrag;
  2. Opstand, opstoot, vuistgevecht;
  3. Rebellie, tegenstand.

Al-Mufridāt Fī Gharībil Qurān door Imām Rāghib is het meest geaccepteerde, authentieke woordenboek van de Heilige Koran. Hierin wordt aangegeven dat nushūz door een vrouw het volgende betekent[12]:

  1. Zij koestert wrok tegen haar man;
  2. Zij komt tegen hem in opstand;
  3. Zij heeft een buitenechtelijke relatie.

Drie stadia

Met andere woorden, er zijn drie stadia van nushūz die overeenkomen met de drie wegen uit de Heilige Koran (4:35) die de echtgenoot kan nemen om zijn huwelijk te redden:

  1. De eerste stap is om zijn vrouw te wijzen op haar vijandelijke houding, hierover met haar te communiceren en haar te adviseren.
  2. Als dit niet helpt is de tweede stap tijdelijk niet hetzelfde bed met haar te delen. Het Koranvers zegt over het tweede stap ‘en laat haar in haar bedden alleen’, dit is een interessante zin; hier wordt namelijk gezegd dat de man niet het recht heeft om zijn vrouw te verbannen uit het bed, integendeel, hij moet zelf in een ander bed gaan slapen in zijn huis. Dit zal wellicht helpen om aan hun relatie te werken. De tweede Kalief van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, Hazrat Mirza Bashiruddin Mahmud Ahmad(ra) schreef in zijn commentaar van de Heilige Koran, Tafsīr-e-Kabīr, het volgende[13]: De zinsdeel, “laat ze alleen in hun bed”, kan betekenen: (a) het zich (tijdelijk) onthouden van echtelijke relaties met hen; (b) het slapen in afzonderlijke bedden; of (c) het ophouden met hen te spreken (…).
  3. In de laatste fase waarin zij naast haar vijandelijke houding ook van plan is, of daadwerkelijk een buitenechtelijke relatie begint aan te gaan, is het man toegestaan om streng te zijn of om zichzelf te verdedigen. In deze context heeft de Heilige Profeet Mohammed(s) dan ook gezegd dat als een man fysiek wordt in dergelijke situaties, hij nooit een blauwe plek mag achterlaten[14]. 

“Waarlijk, Allah is Verheven, Groot(4:35)

De tweede Kalief van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, Hazrat Mirza Bashiruddin Mahmud Ahmad(ra) schreef in zijn commentaar van de Heilige Koran, Tafsīr-e-Kabīr, het volgende[15]:

“De goddelijke eigenschappen van “Verheven en Groot” die aan het eind van het vers worden genoemd, zijn ook bedoeld om echtgenoten te waarschuwen dat de kastijding van hun vrouwen, als die al wordt toegepast, niet onrechtvaardig, wraakzuchtig of hardvochtig mag zijn; want als zij hoog en groot zijn boven hun vrouwen, dan is er Eén Die Verheven en Groot is boven allen en Hij zal echtgenoten ter verantwoording roepen voor elk oneigenlijk gebruik van het gekwalificeerde gezag dat hun over hun vrouwen is gegeven”.  

De Heilige Koran: bemiddeling met als doel verzoening

Wanneer huwelijksharmonie niet kan worden bereikt, staat de Heilige Koran de echtgenoten toe en adviseert ze zelfs om het huwelijk te beëindigen[16]. Deze beslissing moet niet licht worden genomen, want de Heilige Koran roept (vertrouwenspersonen) uit de gemeenschap op om tussenbeide te komen met als doel verzoening te proberen te bewerkstelligen.

Allah zegt in de Heilige Koran:

‘En als gij een breuk tussen hen vreest, stelt dan een scheidsrechter van zijn familie en van haar familie aan. Indien zij verzoening wensen zal Allah deze tussen hen tot stand brengen. Voorzeker, Allah is Alwetend, Alkennend.’[17]

Dit is niet verplicht, alleen als het koppel dat wilt.

Voordelen van het stappenplan

  1. Mannen worden hiermee in de gelegenheid gesteld hun boosheid te beheersen;
  2. En zij worden in de gelegenheid gesteld om de situatie onder controle te brengen, zodat het niet uit de hand loopt.

Zoals de lezer kan zien instrueert de Heilige Koran de echtgenoot niet onmiddellijk zijn toevlucht tot berisping te nemen of strengheid toe te passen, maar terughoudendheid en geduld te betrachten en wijsheid te gebruiken, in reactie op zijn vrouw die een vijandelijke houding vertoont of ontrouw is. Dit is een unieke leerstelling van de Heilige Koran die met alle respect in geen enkel ander religie of systeem gevonden kan worden.

Mannen worden opnieuw herinnerd in de Heilige Koran[18]:

“En herinnert u de woorden van Allah en de wijsheid die in uw huizen wordt verkondigd; want Allah is Aldoordringend, Alkennend”.

De Heilige Profeet Mohammed(s) – het perfecte rolmodel

Nog een korte toelichting op het woord ‘iḍribūhunna’. De Heilige Profeet Mohammed(s) is het rolmodel voor de gehele mensheid. De Heilige Koran verklaard: 

“Voorwaar, gij hebt in de Profeet van Allah een prachtig voorbeeld voor ieder die Allah en de laatste Dag vreest, en die Allah vaak herdenkt”.[19]

Hij had soms met lastige situaties te maken met zijn vrouwen, maar hij heeft hen nog nooit geslagen. De maximale straf in de tijd van de Heilige Profeet Mohammed(s) was stap 2, ‘en laat haar in haar bedden alleen’.

De Heilige Profeet Mohammed(s) zei[20]: “De beste van jullie is degene die het beste is voor zijn vrouw, en ik ben de beste van jullie voor mijn vrouw.”

De Heilige Profeet Mohammed(s) zei ook[21]: “Sla hen (uw vrouwen) niet en geef hen geen ellendig gevoel”.

Moslimmannen moeten de Heilige Profeet Mohammed(s) navolgen door hun vrouwen op de beste manier te behandelen en door te doen wat zijn eigen vrouw Hazrat Aisha(ra) vermeldde[22]: “De Boodschapper van Allah sloeg zijn dienaren nooit, noch sloeg hij ooit zijn vrouwen, en zijn hand heeft nooit iets geslagen.”

Visie van de metgezellen

Een Metgezel van de Heilige Profeet Mohammed(s) wiens naam Hazrat Ibn ‘Abbās(ra) is, zei dat het ‘berispen’ betekent zoals met een kleine tandenstokertje[23]. Het is derhalve meer een symbolieke berisping. De psychologie erachter en de juiste contextuele betekenis is dat de man zijn ongenoegen uit en strengheid toepast.

In een overlevering[24] van de Heilige Profeet Mohammed(s) wordt het woord اضْرِبُوهُمْ ‘aḍribūhum’ gebruikt. Dit woord is net zoals het woord ‘iḍribūhunna’ afgeleid van het woord ‘ḍaraba’. In deze overlevering wordt de betekenis als volgt weergegeven, ‘streng voor hen zijn’.

De volledige overlevering:

“Amr bin Shu’aib (ra) hoorde van zijn vader op gezag van diens grootvader, dat de Heilige Profeet(s) zei: “Raadt uw kinderen aan de gebeden to doen wanneer zij de leeftijd van zeven bereiken. Wanneer ze tien worden moet u op dit gebied streng voor hen zijn. En u moet hen dan ook elk in hun eigen bed laten slapen.”

De Heilige Koran is van alle tijden en omstandigheden

Een ander punt dat hier moet worden begrepen is dat de Heilige Koran algemene geboden en principes uiteenzet tezamen met gedetailleerde geboden met betrekking tot specifieke situaties. De Heilige Koran houdt rekening met alle situaties die zich kunnen voordoen. Om de Heilige Koran te kunnen begrijpen moet men daarom de context bestuderen en alle verzen met betrekking tot het onderwerp overwegen en analyseren. Als men iets niet begrijpt, dan zou men dit aan de oprechte mensen moeten vragen die de kennis hebben van de Heilige Koran, die ook naar alle relevante verzen in de Heilige Koran als geheel kijken.

“En vóór u zonden Wij slechts mannen aan wie Wij een openbaring hadden gezonden – Vraagt degenen, die de Vermaning bezitten, indien gij het niet weet.”[25]

Het doel van een huwelijk

De Heilige Koran leert dat een man en vrouw zijn gecreëerd voor elkaar om samen gelukkig te zijn en in vrede te leven. De Heilige Koran verklaart:

“En dit is onder Zijn tekenen, dat Hij uit uw midden echtgenoten voor u schiep, opdat gij er rust in moogt vinden, en Hij heeft liefde en tederheid onder u geplaatst. Daarin zijn zeker tekenen voor een volk, dat nadenkt”.[26]

Leiding voor vrouwen die met huiselijke geweld te maken hebben

Veel critici negeren het feit dat de Heilige Koran ook advies geeft aan een vrouw wiens echtgenoot degene is die zich nushūz gedraagt ​​(wat betekent: “haatdragend”, “arrogant” (onverdraaglijk, onbeschaamd) en “schadelijk”, zoals eerder beschreven). Alleen al het feit dat de Heilige Koran deze mogelijkheid van wangedrag door echtgenoten erkent, geeft duidelijk aan dat het de echtgenoten geen vrijbrief geeft om zich tegenover hun vrouwen te gedragen zoals zij dat willen, maar ook van hen verwacht dat zij zich gedragen als zorgzame en liefhebbende metgezellen van hun vrouwen, en niet als hun meesters.

De Heilige Koran geeft het volgende advies[27] met betrekking tot een vrouw die onder dergelijke omstandigheden lijdt:

“Als een vrouw mishandeling of onverschilligheid (Nushūz) van haar man vreest, zal het geen blaam voor hen zijn als zij een verzoening met elkander tot stand brengen – verzoening is het beste. De mensen zijn tot gierigheid geneigd. En als gij goed doet en rechtvaardig zijt, waarlijk dan is Allah op de hoogte van wat gij doet.”

De methode van zo’n verzoening is als volgt uitgewerkt[28]:

“En als gij een breuk tussen hen vreest, stelt dan een scheidsrechter van zijn familie en van haar familie aan. Indien zij verzoening wensen zal Allah deze tussen hen tot stand brengen. Voorzeker, Allah is Alwetend, Alkennend.”

Dit toont aan dat als een vrouw last heeft van haatdragend, kwetsend, arrogant (onverdraaglijk, onbeschaamd), agressief of beledigend gedrag van haar echtgenoot, derden hierbij moeten worden betrokken.

Daarom wordt er in het vorige vers (4:129) de woorden  وَ الصُّلۡحُ خَیۡرٌ ؕ  genoemd en dat betekent letterlijk“en verzoening is het beste”.

Opvallend is dat in beide verzen, 4:35 en 4:129 de term Nushūz wordt genoemd. 4:35 gaat over kwalijk gedrag van vrouwen tegenover hun mannen en 4:129 gaat over het kwalijk gedrag van mannen tegenover hun vrouwen.

Maar waarom worden vrouwen in de Heilige Koran 4:129 niet gevraagd om ook drie stappen te ondernemen tegen hun mannen die zich Nushūz gedragen? Waarom is er een verschil?

Het is duidelijk dat als een vrouw lijdt onder moeilijke en angstige omstandigheden met een mogelijk gewelddadige echtgenoot, het advies aan haar om af te zien van seksuele betrekkingen of om fysieke handelingen te verrichten als reactie op zijn geweld of misbruik, haar waarschijnlijk nog meer in gevaar kan brengen door zijn woede op te wekken. In een dergelijke situatie zou de beste aanpak erin bestaan derden van zowel de zijde van de echtgenoot als van de echtgenote te betrekken om de omvang van de schade die aan de relatie kan zijn toegebracht, te beoordelen en na te gaan of er verzoeningsmogelijkheden zijn en of het van essentieel belang is door te verwijzen naar de bevoegde gerechtelijke instanties die de kwestie kan beoordelen volgens de wet.

Als verzoening niet tot stand kan worden gebracht, heeft de vrouw in de Islam de toestemming om van haar man te scheiden, ongeacht de gevoelens van de man in deze kwestie[29]:

“Is de echtscheiding twee keer geschied, behoud haar dan op behoorlijke wijze of zend haar met vriendelijkheid weg. En het is u niet geoorloofd, iets te nemen van hetgeen gij haar hebt gegeven, tenzij beiden vrezen, Allah’s bepalingen niet in acht te kunnen nemen. Indien gij (familieleden) vreest, dat zij Allah’s bepalingen niet in acht kunnen nemen, dan zal er voor geen van hen beiden zonde zijn in hetgeen zij teruggeeft om daardoor vrij te worden. Dit zijn de door Allah voorgeschreven. beperkingen, overschrijdt ze daarom niet; wie de door Allah voorgeschreven grenzen overschrijden, zijn overtreders.”

Het volgende voorval[30] in het leven van de Heilige Profeet Mohammed(s) is inderdaad illustratief voor het feit dat vrouwen het recht hebben om te scheiden, zelfs om eenvoudige redenen als onverenigbaarheid tussen echtgenoten:

De vrouw van Thābit bin Qais kwam naar de Heilige Profeet Mohammed(s) en zei: “O Boodschapper van Allah! Ik geef Thābit niet de schuld van gebreken in zijn karakter of zijn religie, maar ik, als Moslim, houd er niet van om mij op on-Islamitische wijze te gedragen (als ik bij hem blijf)”. Daarop zei Allah’s Boodschapper (tot haar): “Wilt u de tuin teruggeven die uw man u heeft gegeven (als bruidsschat)?” Ze zei “ja”. Toen zei de Heilige Profeet Mohammed(s) tegen Thābit: “O Thābit! Accepteer uw tuin, en scheidt onmiddellijk van haar”.

Een andere overlevering[31] vermeldt haar reden als volgt: “Ik kan het niet verdragen om met hem samen te leven”.

De Islam zegt niet dat vrouwen huiselijk geweld door echtgenoten moeten verdragen, integendeel, de Islam geeft ruimte aan de vrouwen om te scheiden simpelweg omdat zij hun echtgenoot niet mogen. Dit is de absolute vrijheid die de Islam aan vrouwen heeft gegeven die in geen enkele andere godsdienst te vinden is.

Bronnenlijst

[1] Geert Wilders, 17 mei 2020. https://twitter.com/geertwilderspvv/status/1260981580706861056?lang=en

[2] Remco van Mulligen, 28 mei 2021. https://www.nd.nl/geloof/geloof/1036733/campagne-promoot-andere-islam

[3] Heilige Koran, 16:59-60

[4] Heilige Koran, 17:32

[5] Sahih verklaard door Tirmidhi – Hadith# 1913. https://sunnah.com/tirmidhi:1913

[6] https://www.askislam.org/society/marriage_and_divorce/question_153.html

[7] Heilige Koran 4:35

[8] Ibn Majah, Engelse referentie: vol. 3, boek 9, Hadith 1984. https://sunnah.com/ibnmajah:1984

[9] Heilige Koran, 24:32. Als kanttekening: vóór dit vers worden mannen als eerst aangesproken om hun ogen neer te slaan.

[10] Sunan Abi Dawud 495. https://sunnah.com/abudawud:495

[11] Zie bladzijde 139. https://www.alislam.org/library/books/Understanding-Islam.pdf

[12] Al-Mufridāt Fī Gharībil Qurān door Imām Rāghib is de meest geaccepteerde, authentieke lexicon van de Heilige Koran.

[13] https://www.alislam.org/quran/view/?page=647&region=E52

[14] Sunan At-Tirmidhī, Het Boek over Zuigelingen, Hoofdstuk: Wat er gezegd is over de rechten van de vrouw tegenover haar man.

[15] https://www.alislam.org/quran/view/?page=647&region=E52

[16] Heilige Koran, 2:232

[17] Heilige Koran, 4:36

[18] Heilige Koran, 33:35

[19] Heilige Koran, 33:32

[20] Sunan Ibn Mājah, The Chapters on Marriage; Also narrate in Jāmi‘ At-Tirmidhi (Vol. 1, Book 7, Hadith 1162) [https://sunnah.com/urn/1262960]

[21] Sunan Abī Dā’ūd, Book of Marriage, Chapter: The Rights Of A Woman Upon Her Husband [https://sunnah.com/abudawud/12/99]

[22] Sunan Ibn Mājah, The Chapters on Marriage.[https://sunnah.com/ibnmajah:1984]

[23] Tafsīr At-Ṭibrī, Tafsīr Surāh An-Nisā’, Al-qaulu ni ta’wīlihī qaulahū Ta’ālā waḍribūhunna5

[24] Sunan Abi Dawud 495. https://sunnah.com/abudawud:495

[25] Heilige Koran, 21:8

[26] Heilige Koran, 30:22

[27] Heilige Koran, 4:129

[28] Heilige Koran, 4:36

[29] Heilige Koran, 2:230

[30] Ṣaḥīḥ Bukhārī, Book of Divorce, Chapter: Al-Khul’ and how a divorce is given according to it. https://sunnah.com/bukhari:5273

[31] Ṣaḥīḥ Bukhārī, Book of Divorce, Chapter: Al-Khul’ and how 251 a divorce is given according to it. https://sunnah.com/bukhari:5275

Afkortingen in de tekst

(s)        Sallallāho ‘Alaihi wa sallam: Mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn.

(as)      ‘Alaihis salām: Vrede zij met hem.

(ra)      Radi-Allāhu ‘Anhu/’anhā /’anhum: Moge Allah welbehagen in hem/haar hebben.

(rh)      Rahmatullāhi ‘Alaihi/’alaihā: Moge Allah zij hem/haar genadig zijn.

(aba)    Ayyaduhullāho Ta’ālā bi Nasrihil-’Aziz: Moge Allah de Verhevene, hem helpen met

Zijn machtige Hand/Hulp

Hoe verhoudt de Islam zich tot andere religies over vrouwenrechten?

0

In naam van Allah, de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle

Hoe verhoudt de Islam zich tot andere religies over vrouwenrechten?

Youssef Ikhlaf

Inleiding

Over de positie van de vrouw in de Islam bestaan uiteenlopende interpretaties. Het is allereerst belangrijk een onderscheid te maken tussen Islam en cultuur. Dat sommige moslimvrouwen achtergesteld worden, is het gevolg van culturele gebruiken en het gebrek aan algemene ontwikkeling en welvaart in de sommige moslimlanden. Het heeft niets met de islamitische bronnen te maken. Dit aspect wordt later in dit artikel behandeld.

Seculiere mensen hebben alleen in de huidige tijd, een stem verheven ter ondersteuning van de rechten van de vrouw, terwijl de Islam 1400 jaar geleden haar stem verhief tegen de wreedheid en het onrecht dat gepleegd werd tegen vrouwen.

In dit artikel gaan we de verhouding tussen de Islam en andere religies over vrouwenrechten onder de loep nemen.

Oorzaak schending vrouwenrechten

Als het niet aan de Islam ligt waarom komt dit dan voor in sommige moslimlanden en sporadisch onder een segment van de moslimgemeenschap in het westen?

  1. Zoals we in de eerste alinea reeds hebben aangegeven lijkt het erop dat in sommige zaken, de oosterse mentaliteit, cultuur en tradities sterk de overhand hebben in plaats van dat zij volgen wat religie eigenlijk leert. Men geeft voorrang aan het eigen culturele denken boven de religieuze leer[1].
  2. Een tweede oorzaak is dat het een gevolg is van analfabetisme onder de massa’s en de daaropvolgende onjuiste interpretatie van de leerstellingen van de Helaas heeft dit ook geresulteerd in een ernstige negatieve perceptie in het Westen over de Islam en vrouwenrechten.

Kortom:

Het is weliswaar zo dat in een aantal Moslimlanden de vrouwen achtergesteld worden, maar dit is het gevolg van plaatselijke culturele, sociale, politieke gebruiken en niet van de Islam zelf. Laten we nu verder kijken naar de positie van vrouwen in andere religies.

De positie van de vrouw in het Christendom

In de Bijbel lezen we onder andere over vrouwen:

“Bij een vrouw is de zonde begonnen”.[2]

Paulus verklaart in het Nieuwe Testament:

“Een vrouw dient zich gehoorzaam en bescheiden te laten onderwijzen; ik sta haar dus niet toe dat ze zelf onderwijst of gezag over mannen heeft; ze moet bescheiden zijn. Want Adam werd als eerste geschapen, pas daarna Eva. En niet Adam werd misleid, maar de vrouw”.[3]

“Zij overtrad Gods gebod.” [4]

Door deze teksten werden de vrouw in religieus opzicht beschouwd als de eerste zondares en de grondoorzaak van het kwaad. Het was vanwege haar dat de mensheid zondig werd. Dit is het geloof dat de basis is van haat en minachting jegens de vrouw door heilige en trouwe christelijke edelen. Het zijn teksten zoals deze die er voor zorgden dat de positie van de vrouw degradeerde en dat zij als eerloos beschouwd werd. Het is om deze reden dat christelijke edelen de vrouwen altijd met minachting zagen. Aldus hadden vrouwen niet het recht om te stemmen, noch werd zij om haar mening gevraagd.

Desondanks beweren sommige Christenen dat Jezus(as) de eerste verdediger was t.b.v. de rechten van de vrouw en dat hij hun rechten had gegeven zoals geen andere religie heeft gegeven. Sommige beweren ook dat de bijbel vrouwen onbevooroordeeld bekijkt en hun positie verhoogt, maar corresponderen deze woorden ook met de realiteit?

Laat ons wat citaten van de bijbel presenteren om de positie van de vrouw te bekijken:

  1. Een vrouw wordt gestraft voor de zonden van haar man:

“En aangaande de profeet of de priester, of het volk, dat zeggen zal de last van de Heer , ik zal zelfs de man straffen en zijn huis (i.e. zijn vrouw en kinderen)”.[5]

  1. Het verbranden van de overspelige:

“…en de dochter van een priester, als ze overspelig is door de hoer te spelen, dan onteert ze haar vader en zal verbrand dienen te worden door het vuur.”[6]

  1. Het afhakken van de hand van de vrouw om irrationele redenen:

“Als de ene man met de andere twist en de vrouw van diegene hem helpt door de andere man in zijn privé delen te grijpen: Hak dan haar hand af en kijk nooit met medelijden naar haar.”[7]

  1. De gescheidene, de weduwe en de overspelige zijn gelijk:

“En hij die de hogepriester is, zal een maagd als vrouw nemen. Een weduwe een gescheiden vrouw, een overspelige of een hoer zal hij niet nemen: maar hij zal een maagd van zijn eigen volk als vrouw nemen. Noch zal hij zijn zaad verspelen onder zijn volk: want ik, de Here zal hem heiligen”.[8]

  1. Totale onderdanigheid van een vrouw aan haar man:

“Vrouwen wees onderdanig aan jullie echtgenoten, zoals aan de Heer. Want de echtgenoot is het hoofd van de vrouw, zoals Christus het hoofd is van de kerk en hij is de redder van het lichaam. Derhalve zoals de kerk onderdanig is aan Christus, laat de vrouwen onderdanig zijn aan hun eigen man in alles”.[9]

  1. Stilte van de vrouw in de kerk:

“Laat jullie vrouwen stil zijn in de kerken, want het is hun niet toegestaan om te spreken; maar hen wordt bevolen om gehoorzaam te zijn, zoals ook de wet zegt. En als ze wat willen leren, laat hen het hun echtgenoten vragen thuis, het is een schande voor vrouwen om te spreken in de kerk”.[10]

  1. De vrouw is de oorzaak van de verleiding:

“Laat de vrouw in stilte leren in alle overgave. Maar ik zal het niet toestaan dat een vrouw een man leert noch autoriteit over hem verkrijgt. Want Adam is het eerst geschapen en toen Eva. En Adam werd niet bedrogen, maar de vrouw die bedrogen werd was degene die overschreed. Niettegenstaande zal ze gered worden door het baren van kinderen, als ze voortzetten in geloof en het geven van aalmoezen in heiligheid met soberheid”.[11]

  1. Mannen regeren over vrouwen:

“Op gelijke wijze, jullie vrouwen, zullen jullie onderdanig      zijn      aan      jullie       echtgenoten. Welke (vrouwen) zich mooi maken, laat het niet het uiterlijke vertoon zijn van het vlechten van het haar of het dragen van goud, of het zich opmaken, maar laat het datgene zijn van de verborgen mens in het hart, in datgene dat niet corrupt gemaakt kan worden, zelfs met de versiering van een onderdanige en stille natuur, welke in het oog van God zeer waardevol is. Want op deze wijze waren de heilige vrouwen in de oude tijden die op God vertrouwden, gewoon zichzelf mooi te maken, in onderdanigheid aan hun eigen echtgenoten: Evenals Sarah Abraham gehoorzaamde en hem heer noemde”.[12]

“Tegen de vrouw zei Hij, ik zal uw zorgen en uw conceptie zeer vergroten ; in droefenis zult u kinderen baren en uw verlangen zal zijn bij uw echtgenoot en hij zal over u regeren”.[13]

  1. Dood van de overspelige door steniging:

“Als een man een vrouw neemt en gemeenschap met haar heeft en haar haat, en slecht tegen haar (laat) praten, en haar met een slechte naam noemt, en zegt, ik nam deze vrouw en toen ik in haar was gegaan, bleek dat zij geen maagd meer was: Dan zal de vader van het meisje, en haar moeder, het bewijs van de maagdelijkheid aan de ouderlingen van hun stad laten zien: En de vader van het meisje zal tegen de ouderlingen zeggen, Ik heb mijn dochter aan deze man gegeven als echtgenote en hij haat haar; En o, hij heeft slecht laten spreken jegens haar, zeggend: ik bemerkte dat uw dochter geen maagd meer was; en toch zijn dit de bewijzen van mijn dochters maagdelijkheid. En zij zullen het kleed uitspreiden voor de ouderlingen van de stad. En de ouderlingen van die stad zullen de man pakken en hem tuchtigen: En zij zullen hem 100 zilveren shekels opleggen, en deze aan de vader van het meisje geven, omdat hij een slechte naam heeft gegeven aan een maagd van Israel: en zij zal zijn vrouw zijn en hij kan niet van haar af, gedurende al zijn dagen. Maar als dit ding waar is, en er geen bewijzen van maagdelijkheid van het meisje gevonden kunnen worden: Dan zullen zij het meisje tot voor de deur van haar vaders huis brengen en de mannen van hun stad zullen haar stenigen met stenen tot dat ze sterft”.[14]

“Als een man gevonden wordt, liggend bij een getrouwde vrouw, dan zullen zij beiden dood gaan, zowel de man die bij de vrouw lag als de vrouw, en zo zult u het kwaad uit Israel halen”.[15]

“Als een meisje die een maagd is, verloofd is (met een echtgenoot) en een man vindt haar in de stad en ligt bij haar, dan zult u hen beiden naar de stadspoort brengen en hen stenigen met stenen tot zij sterven”.[16]

  1. Vrouwen zijn inferieur aan mannen:

“Maar ik laat u weten, dat het hoofd van iedere man, Christus is; en het hoofd van de vrouw is de man; en het hoofd van Christus is God. Elke man die bidt of profeteert en zijn hoofd bedekt heeft, onteert zijn hoofd. Maar elke vrouw die bidt of profeteert met onbedekt hoofd, onteert haar hoofd: het ware gelijk alsof zij geschoren was. Want als de vrouw niet bedekt is, laat haar ook geschoren worden, maar als dit een schande is voor de vrouw om geschoren te worden laat haar haar hoofd bedekken. Want een man moet zijn hoofd inderdaad niet bedekken, in zoverre is hij de gelijkenis en de glorie van God: maar de vrouw is de glorie van de man. Want de man is niet van de vrouw, maar de vrouw is van de man. Noch was de man geschapen voor de vrouw; maar de vrouw voor de man. En vanwege deze reden dient de vrouw macht boven haar hoofd te hebben vanwege de engelen”.[17]

Hieronder nog een citaat uit de Didascalia apostolorum. Dit is de leer der apostelen, een Syrische vertaling van een oorspronkelijk Griekse kerkorde uit het Oosten, die gebruikt is in de eerste zes boeken van de constitutiones apostolicae. Er zijn ook Latijnse, Arabische en Ethiopische vertalingen. Zij is in Palestina of Syrië ontstaan, wellicht in de derde eeuw[18].

Didascalia Apostolorum over vrouwen: Didascalia Apostolorum,   hoofdstuk 3   met   de   titel: ‘Vrouwen zouden onderdanig moeten zijn aan hun echtgenoten’.

“En een vrouw zou onderdanig moeten zijn aan haar echtgenoot, want het hoofd van de vrouw is haar man…Vrees o vrouw, uw echtgenoot. En wees verlegen voor hem, en dank alleen hem na God. En zoals we hebben gezegd, biedt hem genoegen aan met uw diensten, om op deze wijze uw man om u te laten bekommeren…Als u een gelovige wil zijn en wilt dat God tevreden met uw is, draag geen versieringen om vreemden te behagen en draag geen lichte kleren die alleen de overspeligen staan, opdat u niet gevolgd wordt door diegenen die op zulke vrouwen jagen. En als u ze niet draagt om overspel te plegen, dan nog zult u veroordeeld worden voor het dragen van de versierselen op zich, want op deze manier, dwingt u wie u ook maar ziet, u te volgen en zich te verlustigen . Waarom bent u niet terughoudend, om niet in zonde te vervallen en niet iemand aan het twijfelen te brengen (of jaloers te laten zijn) vanwege u?! En als u alleen maar hiervoor zondigt, dan zult u ook gevallen zijn, omdat u op deze wijze de reden bent voor het verwoesten van de ziel van die man. Als u iemand naar een zonde leidt, zal hij de oorzaak zijn voor u om op vele wijzen te zondigen, zoals het geschreven is in de heilige bijbel: {Als de verdorvenheid komt, dan komt ook minachting en daarmee schaamteloos gedrag.} (Spreuken 18:3). Een ieder die dat doet zal vernietigd worden door zonde en zal achter de zielen van de onschuldigen aangaan met oneerbaar gedrag. Laat haar weten wat de heilige bijbel zegt over diegenen die zulk soort leugens over zulke (mannen) vertelt. {De slechte vrouw is meer gehaat dan de dood, die een val is voor de onwetenden.} {Zoals de worm het hout eet, zo vernietigt de verdorven vrouw haar echtgenoot} {Het is beter om onder een enkel dak te wonen, dan in een huis met zo‟n vrouw} Wees niet o christelijke vrouw, zoals deze vrouwen, als je gelovigen wenst te zijn. Verzorg je man, om hem alleen te plezieren. En als jullie op straat lopen, bedek dan jullie hoofd met jullie kleed, want als je bedekt bent met respect, zullen jullie veilig zijn voor de ogen van de kwaadwillende. Versier je gezicht niet, dat God heeft geschapen, want er is geen versiering nodig. Omdat wat God ook maar schept, mooi is en geen versiering nodig heeft. En wat er meer aan schoonheid wordt toegevoegd verandert de welwillendheid van de Schepper. Loop met je gezicht naar de grond kijkend en wees geheel bedekt. Blijf weg bij gemengde baden, omdat de val van de kwaadwillende vele zijn. Een gelovige vrouw heeft geen bad gezamenlijk met mannen. En als ze haar gezicht bedekt, laat het haar bedekken met de vrees voor de ogen van vreemden…En als jullie gelovigen bent, loop weg van elke vorm van nieuwsgierigheid en de vele blikken…{Leven in de woestijn is beter dan leven met een vrouw met een lange tong”

Conclusie: Als wij Bijbelse teksten op dezelfde manier uit hun verband rukken zoals Islam critici dat doen met de verzen uit de Heilige Koran dan kunnen we zondermeer concluderen dat de Bijbel vrouwen neerzet als rechteloze, onreine en niet te vertrouwen mensen die zich in alles moeten onderwerpen aan de man. Vanuit Bijbels oogpunt is het dan ook ondenkbaar dat de vrouw ook maar enige rol van betekenis in gemeente of in de Kerk zou spelen.

Door hun constante inspanningen verwierven vrouwen pas rond 1920 het recht om te stemmen (protestantse en katholieke partijen hadden zich lang tegen het vrouwenkiesrecht verzet) en enkele wetten werden aangenomen in het voordeel van vrouwen. Hun emancipatiebeweging maakte eindelijk enige vooruitgang. Maar wat opgemerkt dient te worden is dat het niet de vrouwen waren die begonnen met hun “emancipatiebeweging”, integendeel lang vóór de jaren ‘20 werden vrouwen bevrijd door God door middel van een man in de zevende eeuw wiens naam de Heilige Profeet Mohammed(s) was. De Islam gaf vrouwen rechten die zij nooit gehad had onder enig ander religieus of wettelijk systeem.

De positie van vrouwen in het Hindoeïsme

De toestand van het Hindoeïsme (vanaf de latere Vedische periode) is veel erger, omdat het vrouwen als absoluut onwaardig beschouwt, en dat vrouwen nooit te vertrouwen zijn.

Volgens de doctrines van Hindoes is het huwelijk de naam van kanyadaan, d.w.z. het weggeven van de dochter in liefdadigheid en de acceptatie ervan door haar echtgenoot. De vrouw wordt beschouwd als iets dat als liefdadigheid aan de man wordt gegeven. Daarom is het zijn wettig bezit. Haar positie is die van een dienaar van de echtgenoot in huis. Haar plicht is om de echtgenoot en zijn gezin te dienen, maar ze heeft geen speciale rechten.

Als de man overlijdt, moet de vrouw naast hem levend worden verbrand omdat haar eigen leven geen doel heeft. Een vrouw is een van die dingen die in het universum is geschapen om in de behoeften te voorzien, en om te dienen voor het comfort en het welzijn van de mensheid. Een Hindoe- vrouw heeft ook geen aandeel in de erfenis.

Vrouwen in de vroege Vedische periode en in de latere Vedische periode

Nog een verzameling religieuze teksten, van filosofische aard, die een enorm effect heeft op de Hindoe filosofie zijn Upanishads, waarschijnlijk geschreven tussen 800 BCE-500 BCE. Het is in deze teksten waar de Brahaman en de Atman verschijnt. Zaken van spiritualiteit en bezorgdheid over geboorte, karma, wedergeboorte, verlossing en meditatie worden hier krachtig besproken. In de latere Vedische periode begonnen vrouwen de positie te verliezen die is verworven tijdens de vroege Vedische periode[19].

Het bovengenoemde is geen aanval op het Hindoeïsme en het Christendom. Het doel van bovenstaande informatie is om slechts aan te tonen dat geen enkele religie, noch enige systeem in de geschiedenis een poging deed om onderdrukte vrouwen (die al onderdrukt waren) te bevrijden van de onderdrukking waaraan ze werden onderworpen.

Werden de rechten, de waardigheid en de positie van de vrouw hersteld met de komst van de Islam?

Feitelijke informatie

De emancipatie van moslimvrouwen is meer dan 1400 honderd jaar geleden begonnen, in een tijd waarin dochters na hun geboorte levend begraven werden en vrouwen geen betekenis hadden behalve als een bezit waarmee mannen konden doen waar zij zin in hadden. Deze emancipatie hebben moslimvrouwen te danken aan de Islam.

De pre-islamitisch Arabische samenleving

Het is hier slechts gepast om onze aandacht te richten op die donkere periode in de geschiedenis van Arabië, toen de Islam ont­stond door de goddelijke instructies, zoals wij moslims geloven, of als persoonlijke leer van Mohammed(s) zoals de niet-Moslims beweren.

De jāhilīyah (Arabisch: جَاهِلِيَّة); het wordt van oorsprong omschreven als “periode of toestand van onwetendheid” in de betekenis van “de periode voorafgaand aan de Islam”. De pre- islamitische Arabische samenleving was een periode van wetteloosheid, immoraliteit, afgoderij, zedeloosheid, slechtheid en verdorvenheid. Vrouwen werden veracht. Dit gebeurde destijds ook in de Romeinse en Perzische landen.

Het voormalige Hoofd van de internationale Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, de Vierde Khalifa (Kalief), Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Tahir Ahmad(rh) schreef in zijn boek ‘Islam’s antwoord op hedendaagse vraagstukken’, in het hoofdstuk, ‘Het aanbreken van een nieuwe tijdperk voor de rechten van vrouwen’ het volgende:

“De samenleving in Arabië in die tijd was uiterst paradoxaal in haar houding jegens vrouwen. Enerzijds waren een vrij seksuele moraal, de vrije vermenging van mannen en vrouwen en dolzinnige orgieën van wijn, vrouwen en gezang de hoogtepunten van de Arabische samenleving. Anderzijds werd de geboorte van een meisje beschouwd als een zaak van ongenade en uiterste schande. Van sommige “trotse” Arabieren wordt zelfs bericht dat zij hun pasgeboren dochters met hun eigen handen begroeven om aan deze schande te ontkomen.” 

“Vrouwen werden als roerend goed behandeld en hun werd het recht ontzegd zich tegen hun echtgenoten, vaders of andere mannelijke leden van de familie te verzetten. Er waren echter uitzonderingen op deze regel. Nu en dan zou een vrouw met voortreffelijke leiderschapskwaliteiten een belangrijke rol spelen in de aangelegenheden van de stam.”

“De Islam veranderde dat alles, niet als een natuurlijk geleidelijk resultaat van sociale spanningen, maar als scheidsrechter van waarden. Een sociaal stelsel dat niet in verband stond met de normale krachten die aan een samenleving vormgeven, werd van boven gedicteerd. Het was de Heilige Stichter van de Islam(s) die opkwam voor de rechten van de vrouwen.” 

Lijst van enkele rechten die de Islam gaf

Hierbij een aantal van deze rechten besproken – de lijst is illustratief en is dus verre van volledig:

  • Gelijkwaardigheid;
  • Bestaanszekerheid en recht op bezit(vrouwen hadden geen zekerheid op bestaan en recht op bezit was er niet, de Islam veranderde dit op revolutionaire wijze);
  • Gewetensvrijheid(een eigen mening hebben);
  • Politieke rechten(recht om te stemmen en staatshoofd te zijn);
  • Recht op onderwijs;
  • Economische rechten(Islam geeft aan de vrouw het recht geld te verdienen, (roerend of onroerend) vermogen te bezitten in haar eigen naam, wettelijke contracten af te sluiten, handel te drijven, en haar vermogen te beheren zoals zij dat zelf wenst. Zij kan haar eigen bedrijf runnen, en niemand – ook niet haar man – kan aanspraak maken op het vermogen of het inkomen van de vrouw);
  • Rechten in de rechtspraak(recht om getuigenis af te leggen);
  • Recht om te werken;
  • Erfenisrechten.[20]

De bronnen van de Islam

Heilige Koran

Enkele verzen uit de Heilige Koran.

Vers 1:

“Maar wie goede werken doet, hetzij man of vrouw en gelovig is, zal de hemel binnen gaan en hem of haar zal niet het geringste onrecht worden aangedaan”. [21]

Uit dit vers blijkt duidelijk dat man en vrouw gelijkwaardig zijn en op geestelijk gebied volkomen aan elkaar gelijk gesteld zijn volgens de islamitische wet.

Vers 2: 

“O, mensdom! Wij hebben u uit man en vrouw geschapen en Wij hebben u tot volkeren en stammen gemaakt, opdat gij elkander moogt kennen. Voorzeker, de godvruchtigste onder u is de eerwaardigste bij Allah. Voorwaar, Allah is Alwetend, Alkennend”.[22]

Vers 3:

“O, gij mensen, vreest uw Heer, Die u van één enkele ziel schiep en daaruit haar gezellin schiep en uit hen beiden mannen en vrouwen verspreidde en vreest Allah in Wiens naam gij een beroep op elkander doet en (weest plichtsgetrouw) betreffende de familiebanden. Voorwaar, Allah is Bewaker over u”.[23]

Een vrouw wordt in de Islam erkend als een volledige en gelijkwaardige partner van de man in de schepping van de mensheid. De man is de vader, terwijl de vrouw de moeder is; verschillende rollen, maar beide onontbeerlijk voor leven. Zij heeft partnerschap en recht op overeenkomstige rechten en plichten.

Vers 4:

“En hun Heer verhoorde hen, zeggende: “Ik zal het werk van iedere werker onder u, hetzij man of vrouw, niet verloren doen gaan. – Gij behoort tot elkander.”[24] 

Vers 5:

“Allah heeft de gelovigen, mannen en vrouwen tuinen beloofd waar doorheen rivieren stromen, heerlijke woonplaatsen in tuinen der eeuwigheid. En het behagen van Allah is het grootste. Dit is de grootste zegepraal.”[25]

Vers 6:

“En de gelovigen, mannen en vrouwen, zijn vrienden van elkander (awliyaa-e: helpers, verdedigers, vrienden). Zij sporen aan tot het goede en verbieden het kwade en houden het gebed en betalen de Zakaat en gehoorzamen Allah en Zijn boodschapper. Dezen zijn het, wie Allah barmhartigheid zal betonen. Voorzeker, Allah is Almachtig, Alwijs”.[26]

Vers 7:

“Voorwaar, de Moslims en de Moslima’s en de gelovige mannen en vrouwen, de gehoorzame mannen en vrouwen, de waarachtige mannen en vrouwen, de standvastige mannen en vrouwen, de mannen en de vrouwen die nederig zijn, de mannen en de vrouwen die aalmoezen geven, de mannen en de vrouwen die vasten, de mannen en de vrouwen die hun kuisheid bewaren, de mannen en de vrouwen die Allah vaak gedenken – voor zulken heeft Allah vergiffenis en een grote beloning bereid”.[27]

Verse 8:

 “Wie kwaad doet zal naar evenredigheid hiervan worden vergolden; maar wie goed doet, man of vrouw, en gelovig is zal het paradijs binnengaan; daarin zullen zij van alles worden voorzien, zonder berekening”.[28]

 Vers 9

 “Zij zijn een gewaad voor u en gij zijt haar een gewaad”. [29]

Vers 10:

“Er is voor mannen een aandeel van hetgeen hun ouders en bloedverwanten nalaten en er is voor vrouwen een aandeel van hetgeen hun ouders en bloedverwanten nalaten, of het weinig of veel zij: een vastgesteld gedeelte”.[30]

Sunnah en Ahadith

  1. “Wees goed voor jullie vrouwen!”[31]
  2. “De beste onder jullie is hij die zijn vrouwen goed behandelt en ik ben de beste onder jullie voor zijn vrouw!”[32]
  3. ”De beste onder jullie (mannen) zijn diegenen die zich het beste gedragen tegenover jullie vrouwen.”[33]
  4. “O Boodschapper van Allah, wie van de mensen heeft het meeste recht op goed gezelschap van mij?” Hij antwoordde: “Uw moeder.” De man vroeg: “En wie dan?” Hij antwoordde: “Uw moeder?” “En wie dan?” Hij antwoordde: “Uw moeder.” “En wie dan?” hij antwoordde: “Uw vader”.[34]
  5. In een andere overlevering: “O Boodschapper van Allah! Wie verdient het meest mijn goede behandeling?” Hij zei: “Uw moeder, dan uw moeder, dan uw vader, dan uw naaste, dan uw naaste”.[35]
  6. “Neem uw plicht jegens Allah in acht met betrekking tot de vrouwen en behandel haar goed.”[36]
  7. “Ik ging naar de Boodschapper van Allah (s) en vroeg hem: “Wat zegt (beveelt) u over onze vrouwen?” Hij antwoordde: “Geeft haar te eten wat gij voor u zelf hebt en kleedt haar waarmede u uw zelf kleedt en slaat haar niet en beschimpt haar niet.”[37]
  8. “Voorwaar, vrouwen zijn de wederhelften van mannen”.[38]
  9. “Fatima (ra) is een deel van mij, en hij die haar boos maakt, maakt mij ook boos”.[39]
  10. Tijdens een gevecht ontstond er verwarring onder de ruiters en waren de dieren onhandelbaar geworden. De Heilige Profeet Mohammed(s) viel van zijn paard en sommige van de vrouwen waren ook van hun paarden gevallen. Eén van de Metgezellen sprong snel van zijn dier, rende naar hem toe en riep: “Kan ik u van dienst zijn, Boodschappers van Allah?” De voet van de Heilige Profeet Mohammed(s) zat nog vast in de stijgbeugel. Snel maakte hij zichzelf los en zei tegen de Metgezel: “Maak u niet druk om mij, ga snel de vrouwen helpen.” (Het is zeer mogelijk dat de bekende uitspraak ‘dames gaan voor’ hieruit is ontstaan).[40]

 

Tot slot:

We hopen dat we u inzicht hebben gegeven in de schoonheid van de leerstellingen van de Islam en het praktijk van de Heilige Profeet Mohammed(s).

Eindnoten:

[1] https://www.reviewofreligions.org/12826/islam-restoring-womens-rights/

[2] Genesis 3:1-13

[3] Genesis 3:1-13

[4] 1Timoteüs 2:11-15

[5] Jeremiah 23:34

[6] Leviticus 21:9

[7] Deuteronomium 25:11-12

[8] Leviticus 21:10-13-14-15

[9] Ephesisians 5:22

[10] 1 Corinthiers 14:34-35

[11] 1 Timotheus 2:11-15

[12] 1 Petrus 3:1-6

[13] Genesis 3:16

[14] Deuteronomium 22:13-21

[15] Deuteronomium 22:22

[16] Deuteronomium 22:23-24

[17] 1 Corinthians 11:3-10

[18] Zie: https://www.ensie.nl/oosthoek1916/didascalia-apostolorum

[19] RAIS Conference Proceedings, June 10-11, 2019. http://rais.education/wp-content/uploads/2019/07/028HP.pdf

[20] Er wordt de Islam vaak verweten dat meisjes minder erven dan jongens en dat dit duidelijk een teken van discriminatie is van de vrouw. Maar is dat ook zo? Waarom is het erfdeel van een man twee keer zo groot als dat van een vrouw? Is dat een vorm van discriminatie gebaseerd op geslacht? Islam geeft in een erfenis aan het meisje de helft van het aandeel dat aan haar broer gegeven wordt, omdat de Islamitische Wet haar niet verplicht dit geld en iemand anders dan haarzelf te besteden. Anderzijds, is de moslimman, die doorgaans broodwinner is van het gezin, verplicht dit geld te besteden aan zijn vrouw en kinderen, en zijn moeder, vader, broers, zusters steunen (indien zij de middelen niet hebben). Omdat de financiële last van de man veel hoger is dan die van de vrouw, geeft de Islam bij een erfenis aan de man het dubbel deel van dat van zijn zus. Op die manier heeft de Islam de vrouw een juist aandeel gegeven. Laten we even een voorbeeld bekijken. Wanneer de vader sterft en hij laat 30.000 dollar na aan zijn kinderen – laat ons zeggen dat er 2 zonen zijn en 2 dochters. Dan krijgt elke zoon 10.000 dollar, en elke dochter 5.000 dollar. Maar, de zonen moeten hun vrouwen en kinderen onderhouden, en familie steunen, terwijl de zusters de 5.000 dollar volledig voor zichzelf kunnen houden. Dus, wie heeft hier uiteindelijk het meeste geld? De meisjes natuurlijk.

[21] Heilige Koran, 4:125

[22] Heilige Koran, 49:14

[23] Heilige Koran, 4:2

[24] Heilige Koran, 3:196

[25] Heilige Koran, 9:72

[26] Heilige Koran, 9:71

[27] Heilige Koran, 33:36

[28] Heilige Koran, 40:41

[29] Heilige Koran, 2:188

[30] Heilige Koran, 4:8

[31] Bukhari en Muslim

[32] Tirmidhi

[33] Sunan Ibn Mājah 1978

[34] Bukhari en Muslim

[35] Bukhari and Muslim. https://sunnah.com/riyadussalihin:316

[36] De laatste preek van Profeet Mohammed

[37] Abu Dawud

[38] Abu Dawud, Tirmidhi

[39] Sahih al-Bukhari

[40] Sahih Bukhari, Kitabul-Jihad Was-Siyar, Babu Ma Yaqulu Iza Raja’a MinalGhazwi

Afkortingen in de tekst

(s)        Sallallāho ‘Alaihi wa sallam: Mogen de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn.

(as)      ‘Alaihis salām: Vrede zij met hem.

(ra)      Radi-Allāhu ‘Anhu/’anhā /’anhum: Moge Allah welbehagen in hem/haar hebben.

(rh)      Rahmatullāhi ‘Alaihi/’alaihā: Moge Allah zij hem/haar genadig zijn.

(aba)    Ayyaduhullāho Ta’ālā bi Nasrihil-’Aziz: Moge Allah de Verhevene, hem helpen met

Zijn machtige Hand/Hulp

De positie van de vrouw in de Islam

0

VOORWOORD

In het Westen is het een gebruikelijke gedachte dat de Islam geen rekening houdt met de rechten en vrijheden van de vrouw. Dat de Islam haar juist probeert te onderdrukken door bepaalde regels. Wij betreuren dat dit misverstand is ontstaan door de behandeling die een aantal vrouwen in sommige landen kregen of krijgen. Zoals een aantal andere gebruiken in de Islamitische landen heeft dit totaal niets te maken met de ware en oorspronkelijke leerstellingen van de Islam. De Islam houdt juist volledig rekening met de rechten, gevoelens en wensen van de vrouw en het geeft de vrouw zo’n hoge status en behandelt haar met zoveel respect dat dit door geen enkele religie of politiek en sociaal systeem ooit is gegeven. Dit is niet zomaar een ondoordachte uitspraak die wij doen. Dit kan volledig gerechtvaardigd worden met vele argumenten die er geen twijfel over laten bestaan.

Met het boekje over “De positie van de vrouw in de Islam” hebben wij als Ladjna Ima’illah regio ’s-Hertogenbosch (Ahmadiyya Moslim Vrouwen Organisatie, regio ’s-Hertogenbosch) weer willen geven dat de status van de vrouw in de Islam een belangrijke positie inneemt. Tevens hebben wij misverstanden weg willen nemen die er in de samenleving voorkomen. De lezing die in dit boekje voorkomt hebben wij ook in de bilbiotheken, buurthuizen en kerken gehouden, o.a. in Drunen, Vlijmen, Elshout, Waalwijk, Tilburg, ’s-Hertogenbosch en Eindhoven. Met o.a. de kerken hebben wij ook dialogen gevoerd en daar werd de lezing met veel enthousiasme ontvangen. Deze bijeenkomsten werden druk bezocht. Voor de lezers is onze boodschap dat de vrouwen 1400 jaar geleden rechten hebben gekregen van de Heilige Profeet Mohammed(s) door de leiding van Allah in de Heilige Koran. Hij heeft de vrouwen zoveel rechten en vrijheden gegeven om zich te ontplooien tot waardige en rechtschapen vrouwen zoals nooit in de historie is voortgekomen. Wij hopen dat de lezer het boekje nauwkeurig leest en hier hun voordeel uit zullen uithalen.

 

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ
In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
 

DE STATUS VAN DE VROUW IN DE ISLAM

Lezing door: Romana Linda Wolfs, Ramla Henrica Maria Adriaanse

De Islamitische leer over de behandeling van de vrouwen is één van de grootste misverstanden. Westerse vrouwen zien Moslimvrouwen in het algemeen als onderdrukt en achtergesteld in hun rechten. De media schildert de Moslimvrouwen af als een stereotype geheel bedekt en gedomineerd door haar man, en met nog minder status dan een slaaf. Wanneer u ontdekt dat 1400 jaar geleden de Moslimvrouwen van hun rechten hebben genoten waarvoor Westerse vrouwen nog steeds aan het strijden zijn zult u zich verbazen.

De Islam voorziet van leiding voor een vredige en ideale maatschappij. In zo´n maatschappij moet er een sociaal systeem zijn dat de rechten en verantwoordelijkheden van ieder individu handhaaft. Zo’n systeem zou voorzien zijn van een balans in de rol en status van mannen en vrouwen, die de status van vrouwen op gelijke voet zet met die van de mannen. Zo’n maatschappij werd in feite ongeveer 1400 jaar geleden door de Heilige Profeet Mohammed(s) opgericht, door de leiding van Allah in de Heilige Koran.

Nu ga ik u enkele punten over de rechten van de vrouw in de Islam uitleggen zoals:

  1. De behandeling van de vrouwen in de Islam
  2. De spirituele-, intellectuele-, economische- en sociale status van Moslimvrouwen.
  3. Rechtvaardigheid in het huwelijk.
  4. Het paradijs ligt onder de voeten van de moeder.
  5. De Islamitische sluier.
  6. De tegenwoordige rol van de Moslimvrouwen.

DE BEHANDELING VAN VROUWEN IN DE ISLAM

Het is belangrijk om te begrijpen wat de toestand van de vrouwen was vóór de komst van de Islam. In het pré-Islamitische Arabië, en in de rest van de wereld, was hun toestand gelijk aan dat van de slaven en goederen met geen rechten. Vrouwen konden geen eigendommen bezitten of erven. In huiselijke kwesties, hadden zij géén rechten over hun kinderen of over zichzelf. Indien zij misbruikt werden door hun echtgenoten, hadden zij geen toevlucht tot een echtscheiding. Zij hadden géén werkelijke status in de maatschappij, en werden niet gerespecteerd als vrouw, moeder of dochter. In feite werden dochters waardeloos beschouwd en werden vaak bij de geboorte gedood. Vrouwen werd weinig of geen onderwijs gegeven, en hadden niets te zeggen over religieuze kwesties, omdat men zei dat zij beperkte kennis hebben over geestelijke onderwerpen.

Deze extreme toestanden bestonden ook in de 19de eeuw in de meeste delen van de wereld, zelfs in de Verenigde Staten, waar sommige fundamentele rechten slechts aan het begin van de 20ste eeuw aan vrouwen werden gegeven. Maar in Arabië, met de komst van de Islam in de 6de eeuw, veranderde de toestand van de vrouw indrukwekkend. Ineens werden aan de vrouwen gelijke rechten geschonken en ze werden op hetzelfde niveau met mannen gezet. In de Heilige Koran maakt Allah duidelijk dat Hij mannen en vrouwen als gelijke wezens heeft geschapen.

Allah zegt:

“Hij schiep u uit één ziel, dan maakte Hij daaruit echtgenoten.” (Heilige Koran 39:7)

De Heilige Koran waarborgt verder de gelijkheid van de vrouw op het geestelijke, intellectuele, economische en sociale niveau. Bovendien, werden de rechten van de vrouw door de Heilige Profeet Mohammed(s) beschermd, zoals hij zelf de bevelen van Allah uitvoerde en de vrouwen met grote eer, vriendelijkheid en waardigheid behandelde.

DE GEESTELIJKE STATUS VAN DE MOSLIMVROUWEN

De belangrijkste verandering die de Islam voor de vrouwen bracht was om hun geestelijke status te verheffen. Allah heeft duidelijk in de Heilige Koran verklaard dat een vrouw een ziel heeft, dat zij dezelfde geestelijke capaciteit heeft als de man, en dat zij gelijke geestelijke beloningen door haar eigen prestaties kan bereiken.

De Heilige Koran zegt:

“Maar, wie goede werken verricht, hetzij man of vrouw, en gelovig is, zal de Hemel binnengaan…” (Heilige Koran 4:125)

De Heilige Koran is uniek onder alle geschriften omdat het herhaaldelijk nadruk legt op deze gelijkheid, door zowel mannen als vrouwen in vele verzen te vermelden. Het laat geen twijfel wat betreft het geestelijke niveau van vrouwen.

De Heilige Koran zegt:

“Voorwaar, de Moslims en de Moslima´s en de gelovige mannen en vrouwen, de gehoorzame mannen en vrouwen, de waarachtige mannen en vrouwen, de standvastige mannen en vrouwen, de mannen en de vrouwen die nederig zijn, de mannen en de vrouwen die aalmoezen geven, de mannen en de vrouwen die vasten, de mannen en de vrouwen die hun kuisheid bewaren, de mannen en de vrouwen die Allah vaak gedenken – voor zulke heeft Allah vergiffenis en een grote beloning bereid.” (Heilige Koran 33:36)

DE INTELLECTE STATUS VAN DE MOSLIMVROUWEN

Een ander gebied waar u zult ontdekken dat Moslimvrouwen de leiding hebben over andere vrouwen, is op het gebied van onderwijs. Islam legt de nadruk op, dat onderwijs voor mannen en vrouwen van hetzelfde belang is, en de Heilige Profeet Mohammed(s) schreef voor dat onderwijs voor beiden verplicht is.

Zo zei hij:

“Het is de plicht van iedere Moslim man en iedere Moslim vrouw om kennis te vergaren.” (Sunan ibn Majah)

Hij spoorde beiden ook aan om “kennis te vergaren, zelfs als zij hiervoor naar China moesten gaan.”

De Heilige Koran zegt:

“Hij schenkt wijsheid aan wie Hij wil en wie wijsheid is geschonken is inderdaad overvloedig begiftigt en niemand trekt er lering uit, behalve zij, die begrip hebben.” (Heilige Koran 2:270)

Met andere woorden, alleen degenen die er over nadenken kunnen de tekenen van God begrijpen en komen het dichtst bij Hem.

Verder onderwijst de Heilige Qor´aan ons een kort gebed dat eenvoudig zegt:

“Mijn Heer, vermeerder mij in kennis.” (Heilige Koran 20:115)

Met het in acht nemen van deze bevelen, zult u ontdekken dat Moslim vrouwen, en vooral Ahmadi Moslimvrouwen goed zijn onderwezen.

De Heilige Profeet Mohammed(s) moedigde zijn vrouwen aan om kennis te vergaren en op een keer vertelde hij dat:

“De helft van de godsdienst van de Islam van Hazrat ‘Aïsha(ra) (zijn vrouw) kon worden geleerd.”

Zelfs, na zijn dood werd het advies van zijn vrouwen door de gehele Moslim gemeenschap gevolgd. Tegenwoordig zult u Moslimvrouwen actief zien in vele beroepen zoals geneeskunde, verpleging en het onderwijs. Het is interessant om te vermelden dat in de tijd dat de Islam verlichting voor vrouwen bracht, in Europa een vrouw die enige soort kennis vertoonde in gevaar was om verbrand te worden op de brandstapel als heks! Bovendien, stonden tot deze eeuw de meeste universiteiten, zelfs in de Verenigde Staten, de vrouwen niet toe tot de hogere wetenschap.

DE ECONOMISCHE STATUS VAN DE MOSLIMVROUWEN

Nooit tevoren werd de vrouw de economische vrijheid geschonken zoals haar geschonken werd door de Islam. De Islam maakt duidelijk dat zij recht hebben op het bezitten van rijkdom en eigendom, of het geërfd of verdiend is, zij hebben er volle rechten op.

De Heilige Koran zegt:

“… Mannen zullen een aandeel hebben in hetgeen zij hebben verdiend en vrouwen hebben een aandeel in hetgeen zij hebben verdiend. En vraagt om Allah`s overvloed. Waarlijk, Allah kent alle dingen.” (Heilige Koran 4:33)

Dit vers bevestigt de gelijkheid van mannen en vrouwen voor zover als dit met hun werk te maken heeft. De vrouw heeft het recht om haar eigen rijkdom te beheren. Een getrouwde vrouw wordt zelfs niet verplicht om van haar eigen rijkdom uit te geven, aangezien het de plicht van haar echtgenoot is om voor haar te zorgen.

De Heilige Koran zegt ook dat:

“Mannen zijn voogden over de vrouwen omdat Allah de ene boven de anderen heeft doen uitmunten en omdat zij van hun rijkdommen besteden…” (Heilige Koran 4:35)

Dit betekent dat de echtgenoot verantwoordelijk is voor de benodigdheden van zijn vrouw en haar bescherming, en hij voorziet in het geld voor het onderhoud van zijn vrouw en hun huis. Islam beschermde verder de economische status van de vrouw door van de man te eisen haar een bruidschat te geven ten tijde van het huwelijk. Dit wordt een deel van haar exclusieve rijkdom, en haar man heeft daar geen recht op, tenzij zij dat met hem wenst te delen.

De Heilige Koran zegt:

“En geeft de vrouwen gewillig haar huwelijksgift. Maar als zij naar haar eigen behagen u er een gedeelte van kwijtschelden, geniet het dan met genoegen en heilzaam gevolg.” (Heilige Koran 4:5)

Het interessante is dat dit niet alleen naar de man verwijst, maar ook naar de familieleden van de vrouw. Zij hebben daar geen recht op. De algemene praktijk die vandaag de dag te vinden is in sommige Islamitische landen waar de bruidegom eist dat zijn bruid een bruidschat van goud en huishoudelijke artikelen mee moet brengen naar het huwelijk is volslagen on-Islamitisch. Tenslotte gaf de Islam de vrouw het erfrecht. Zij heeft het recht om te erven van de overledenen in haar rol als moeder, vrouw, dochter of zus.

De Heilige Koran maakt duidelijk dat:

“Er is voor mannen een aandeel van hetgeen hun ouders en bloedverwanten nalaten en er is voor vrouwen een aandeel van hetgeen hun ouders en bloedverwanten nalaten, of het weinig of veel zij: een vastgesteld gedeelte.” (Heilige Koran 4:8)

DE SOCIALE STATUS VAN DE MOSLIMVROUWEN EN DE RECHTVAARDIGHEID IN HET HUWELIJK

De sociale status van de vrouwen veranderde drastisch met de komst van de Islam. Grote veranderingen vonden plaats in het leven van de vrouwen. De maatschappij werd duidelijke leiding gegeven door de Heilige Koran en de Heilige Profeet Mohammed(s) voor de behandeling van de vrouwen in hun rol als dochter, vrouw en moeder.

De pré-Islamitische gewoonte om meisjes bij de geboorte te doden uit angst voor vernedering of armoede werd totaal afgeschaft door de Islam.

In de Heilige Koran zegt Allah:

“…dat gij uw kinderen niet uit vrees voor armoede doodt.- wij zijn het die voor u en voor hen zorgen..”. (Heilige Koran 6:152)

<strong>“…Hij schept wat Hij wil. Hij schenkt vrouwelijke en mannelijke kinderen aan wie Hij wil.” (Heilige Koran 42:50)

Na het verbieden kinderen te doden, ging de Islam door met het onderwijzen van een vader dat hij zijn dochters op dezelfde manier op moest voeden als zijn zonen. Goed voor een dochter zorgen opent in feite de poort naar het paradijs voor een Moslim.

De Heilige Profeet Mohammed(s) zei:

“Hij die twee meisjes door hun kinderjaren groot brengt zal op de Dag des Oordeels verschijnen, en zal met mij verbonden zijn zoals twee vingers aan één hand.” (Sahih Muslim)

Het is dus duidelijk dat de Islam de status van een dochter van verachting en niet gewenst naar liefhebbend en gekoesterd verhoogde.

Islam veranderde de rol van de vrouw van iemand die nog iets lager was dan een slaaf naar iemand die op gelijke voet stond met haar man op alle niveaus.

De Heilige Koran maakt het duidelijk dat in het huwelijk de vrouwen gelijke rechten hebben als de mannen.

De Heilige Koran zegt:

“En dit is onder Zijn tekenen, dat Hij uit uw midden echtgenoten voor u schiep, opdat gij er rust in moogt vinden, en Hij heeft liefde en tederheid onder u geplaatst. Daarin zijn zeker tekenen voor een volk, dat nadenkt.” (Heilige Koran 30:22)

Het huwelijk is een harmonieuze verbintenis van twee zielen, met als doel van het huwelijk comfort bij elkaar te zoeken. De Heilige Koran omschrijft mooi de gelijkheid in de relatie met dit vers:

“…Zij zijn een gewaad voor u en gij zijd haar een gewaad.” (Heilige Koran 2:188)

Dit toont aan dat de Islam de man en de vrouw gelijk beschouwt om elkaar te voorzien van steun, comfort en bescherming, passend bij elkaar zoals een gewaad dat om het lichaam past.

Voordat ik ga uitleggen waarom rechtvaardigheid in een huwelijk zo belangrijk is, en welke doel het heeft, moeten wij eerst zien naar het doel van het leven. Het doel van het leven is het aanbidden van zijn schepper en op goede wijze aanbidden van zijn meester. De betekenis van aanbidden is dat een mens, man of vrouw, al zijn krachten, al zijn capaciteiten en geheel zijn leven moet gebruiken om God te aanbidden en om Zijn bevelen uit te voeren, zodat men geestelijke kenmerken krijgt, Zijn kleur aanneemt, deelnemer wordt aan Zijn eigenschappen en Zijn kennis, en zich zo verdiept in Zijn liefde dat na God alles op de tweede plaats komt. Ook is de betekenis van aanbidden dat alle daden die men verricht en plannen die men maakt aan hun gerichte doel beantwoorden. Dus als vanaf de geboorte al onze daden en plannen aan hun echte doelen beantwoorden, zullen ons huwelijken ook aan hun doelen beantwoorden. Als we mensen observeren zien we dat ze de neiging vertonen om als paar te leven. Om aan deze neiging tegemoet te komen heeft de Islam voor het huwelijk zulke voorwaarden gesteld, die voor een man en een vrouw voor een geweldige lichamelijke, genetisch en geestelijke verbetering zorgen. Hierdoor zal een heilzame en een zuivere maatschappij ontstaan, waarin een man en een vrouw op hun specifieke plaatsen hun rol vervullen, en door hun samenwerking zorgen voor de verbetering van de samenleving en de mensheid. Dit is het doel en de betekenis van een relatie.

De belangrijkste voorwaarden bij een huwelijk is de Nikah (hierbij wordt de bruid en de bruidegom gevraagd om hun acceptatie in aanwezigheid van getuigen). Het is een wettelijke, Islamitische overeenstemming. De Islam bevordert de instandhouding van een evenwichtige relatie waardoor de vermogens die door God aan de mensen zijn gegeven, op een draaglijke wijze worden gecontroleerd.

Dit schept een garantie van veiligheid, tevredenheid en zorgt voor een vredig leven. De Nikah is verplicht voor iedere volwassene, man en vrouw. De Nikah moet worden bekend gemaakt tijdens een bijeenkomst. Een geheime relatie of Nikah is niet toegestaan. Bij de Nikah is ook de toestemming van de getuige van het meisje nodig. Dit voorkomt vele gevaren en misverstanden tijdens een huwelijk.

Wat het kiezen van een vrouw betreft gold de opvatting dat zij een goede gelovige moest zijn, aardig en goede manieren moest hebben.

De Heilige Profeet Mohammed(s) heeft gezegd:

“Gewoonlijk huwt men een vrouw om vier redenen: haar rijkdom, haar familie, haar schoonheid of haar vroomheid. Geeft voorkeur aan haar die vroom is. Moge u nederig blijven”.

Alleen zegeningen en goed geloof zorgen voor een werkelijk geluk dat blijvend is en dat de opvoeding van nakomelingen en hun voortbestaan positief beïnvloed. Bij het kiezen van een man gelden dezelfde voorwaarden die gelden bij het kiezen van een vrouw. Behalve salaris, bezittingen, familie en status, is vooral de situatie met betrekking tot godsdienst en gedrag van belang, want alleen deze zaken staan borg voor een gelukkig leven en scheppen een huis dat een afspiegeling van de hemel wordt.

Door huwelijk verliest de vrouw geen enkel recht dat zij voordien had. Haar zelfstandigheid gaat niet onder in die van haar echtgenoot. Zij neemt nieuwe verantwoordelijkheden op zich samen met nieuwe rechten. De verantwoordelijkheid voor de verzorging van een gezin is liefde en opofferingsgezindheid. Dit is zeer belangrijk, in het bijzonder de vrouwen omdat zij voor het grootste deel de opvoedende taak vervullen. Daarom mogen er in huwelijken geen onfatsoenlijke en onredelijke voorwaarden worden gesteld en mogen geen overbodige en slechte tradities in ere gehouden worden. Want bij het verbeteren van de maatschappij spelen rust en vrede in een gezin een grote rol. Daarom heeft de Heilige Profeet Mohammed(s) in zijn gezegden vooral gesproken over het verbeteren van de relatie tussen man, vrouw en haar kinderen. Het voormalige internationale Hoofd van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, de Vierde Khalifa (Kalief), Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Tahir Ahmad(rh) heeft ook zoals de Heilige Profeet Mohammad(s). veel aandacht geschonken aan dit onderwerp en veel wijze en goede adviezen gegeven. In onze tijd is de vrede en de rust in de samenleving helaas voor een groot deel verdwenen door de afwezigheid daarvan binnen de gezinnen. Het is daarom duidelijk dat als een man van zijn vrouw houdt en haar goed behandelt en als aan de andere kant de vrouw zijn liefde en zijn rechten respecteert, door de samenwerking van man en vrouw hun huis een voorbeeld zal worden van de hemel, en hierdoor zullen in dit huis voorbeeldige kinderen worden opgevoed. Er zullen dan zulke goede generaties worden geboren en er zal zulk een goede en gezonde maatschappij ontstaan dat het huis tot de hemel zal worden van waaruit op deze wereld een sfeer van vrede en liefde zal ontstaan. Gelijkheid in een huwelijk is noodzakelijk, omdat dit zorgt voor een goede samenwerking tussen de man en de vrouw en dus een goed leven samen bevordert. Bij het samenstellen of een man en een vrouw gelijk zijn moet men de volgende dingen beschouwen: gelijkheid in godsdienst, en gezonde daden, in de maatschappij en in gedachten.

HET PARADIJS LIGT ONDER DE VOETEN VAN DE MOEDER

In “de eeuw van het kind”, d.w.z. in onze tijd wordt het kind grootgebracht met een gerichtheid op het eigen belang, zonder dat het hierbij rekening behoeft te houden met de belangen van anderen; met een opkomen voor zichzelf, met zelfontplooiing en met de gedachte, dat alles kan en alles mag. Onder dergelijke omstandigheden zal het kind opgroeien als een egocentrisch persoon, in wiens leefwereld maar weinig ruimte aanwezig zal zijn voor de rechtvaardige eisen van zijn opvoeders op school en thuis en voor de verplichtingen, die hij moet nakomen tegenover anderen. Een kind, dat grootgebracht wordt met het idee, dat verwend zijn een natuurlijk, hem onvervreemdbaar recht is, zal zich egoïstisch en harteloos gaan gedragen tegenover zijn ouders en het zal zich uitgerekend keren tegen hen, die hem het meeste gunden en hem daardoor bedierven. Bij een dergelijke “vrije” opvoeding kan er geen ouderlijk gezag meer worden uitgeoefend, dat ordenend en beteugelend kan inwerken op het karakter. Het gevolg zal zijn een negatieve houding t.a.v. de persoonlijke maatstaven van fatsoen, gebrek aan eerbied voor de privileges van anderen, en het zal geen rekening willen houden met de algemene belangen van zijn leefgemeenschappen.

De ouders, die een dergelijke opvoeding van hun kinderen voorstaan, waarin alles kan en alles mag, zien grillen en gebrek aan zelfbeheersing als tekenen van spontaniteit; luiheid als een teken van vrijheidsdrang; onverschilligheid voor morele waarden als ruimdenkendheid en achteloosheid t.a.v. het wel en wee van anderen als gelijkmoedigheid. Deze instelling leidt tot een verzwakking van het geweten van het kind.

Dit gebrek aan inzicht van de ouders leidt bij het kind tot een vertekening van de emoties vanuit het “ik-bewustzijn”, dat wortelt in de nafs-i-ammara (het gebiedende zelf). In feite is de nafs-i-ammara een samenstel van karaktervervormingen, die het afwijkende gedrag vertoont van dat, wat oorspronkelijk goed in hem was. Deze oorspronkelijkheid is de kracht, die de eis aan ons stelt een edele ziel in ons op te bouwen, die in overeenstemming is met natuur zoals Allah bij de schepping van de mens ons bedacht had.

In de Heilige Koran zegt Allah:

“Daarom richt uw aangezicht tot de ware godsdienst, overeenkomstig de natuur, naar welke Allah de mensen heeft geschapen. De schepping van Allah kent geen verandering. Dit is het ware geloof, maar de mensen weten het niet.” (Heilige Koran 30:31)

“Hanifa fitratallahi”
is de Arabische term voor de oorspronkelijke en waarachtige natuur, geschapen door Allah. “Hanif” betekent geneigdheid tot juiste inzichten; een vast geloof bezitten; gezond evenwichtig zijn en waarachtigheid. Waarachtigheid omvat vele van deze nevenbetekenissen en verwijst vooral naar de zuivere doctrine van Profeet Abraham(as), die geheel leefde in overeenstemming met Gods Wetten. Het woord heeft ook de betekenis van leven en sterven in het geloof aan de Ene God, Allah, zonder hiervan af te dwalen.Toen de mens zijn intrede deed op aarde als een van de vele volmaakte creaties van Allah, was hij onschuldig, zuiver, waarachtig, geneigd tot het goede en begiftigd met het juiste begrip inzake zijn plaats in het heelal, Gods Goedheid, Wijsheid en Almacht. Dit was de “Fitra” d.w.z. ware natuur van de mens. Het feit, dat God Eén is en alle menselijkheid ook één is, wordt “Fitratallahi” of “Dien-ul-fitra” genoemd, d.w.z. de godsdienst die ingeworteld is in de zuivere en rustige natuur van de mens. Dit is Islam en over deze heeft de Heilige Profeet Mohammad(s) verwezen in zijn bekende gezegde namelijk: ieder kind wordt geboren met een rustige en zuivere natuur, dat “Dien-ul-fitra” is, d.w.z. de godsdienst waaraan de zuivere menselijke natuur zich aanpast en daarop instinctief reageert. Het is in deze godsdienst dat een kind geboren wordt, maar doordat hij wordt grootgebracht in een omgeving waarin het geloof van de ouders, vooroordelen, zelfzucht, sensualiteit,verkeerde leringen en de verkeerde leefgewoonten worden aangenomen zijn karakter zal misvormen, terwijl “De schepping van Allah geen verandering kent.”

De Heilige Koran beschrijft drie toestanden om te hervormen, namelijk:

  1. De fysieke toestand: Het innerlijk dat tot kwaad aanzet: de toestand van de mens die zijn natuurlijke aanleg volgt.
  2. De morele toestand: Het innerlijk dat zichzelf berispt: de toestand van de mens die ernaar streeft zich morele kwaliteiten eigen te maken.
  3. De geestelijke toestand: De ziel in rust. (stadium van iemand die bevrijd is van
    alle zwakheden een band met God heeft)

Het doel van de Islam is de mens te behoeden voor een misvorming van zijn karakter en in hem alle edele eigenschappen, die “eigen –zijn” bij geboorterecht, weer bij hem wakker te roepen. Het opvoeden van kinderen is niet alleen lichamelijk noodzakelijk, maar ook de geestelijke opvoeding is van groot belang. Net zoals een kind voedsel nodig heeft om te overleven heeft een kind ook geestelijk voedsel nodig. In de Islam wordt het kind zowel lichamelijk als geestelijk gevoed en dit is niet zonder reden. In de Heilige Koran staan regels die als richtsnoer voor het leven bedoeld zijn. Het is de taak van de moeder om de kinderen liefdevol en met respect te behandelen en een veilige en vreedzame thuissituatie te creëren, zodat de kinderen zich prettig voelen. Ook moet de moeder de religieuze kennis die zij heeft doorgeven aan de kinderen en uitleg geven, zodat het kind begrijpt waar het overgaat.

Ook leert zij de kinderen het gebed wat door iedere Moslim en Moslima gebeden wordt. Zo leren de kinderen respect te tonen aan hun ouders en anderen en hoe te handelen in het dagelijkse leven, zoals de Heilige Profeet Mohammed(s) heeft gezegd:

“Het paradijs ligt onder de voeten van de moeder”.

Daarom zegt Allah in de Heilige Koran:

“En herinnert u de woorden van Allah, en de wijsheid die in uw huizen wordt verkondigd; want Allah is Aldoordringend, Alkennend.” (Heilige Koran 33:35)

Zoals onze voormalige internationale Hoofd van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, de Vierde Khalifa (Kalief), Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Tahir Ahmad(rh) zei:

“Als u vrede aan deze wereld wilt geven, dan is elke Ahmadi vrouw, of zij uit het Oosten of uit het Westen komt verplicht dat zij haar huis tot model voor de andere huizen maakt, zodat de mensen die van buiten komen onmiddellijk de situatie die zij aantreffen begrijpen. Zij moeten zulke voorbeelden tonen dat de mensheid als resultaat de verloren hemel terugvindt.”

Als de ouders werkelijk willen dat hun kinderen opgroeien tot leden van een rechtschapen samenleving moeten zij zich herinneren dat de onderlinge verhoudingen tussen mannen en vrouwen een belangrijke rol zullen spelen bij het vormen of het vernietigen van het karakter van hun kinderen.

De Heilige Koran leert:

“Zij die geen valse getuigenis afleggen, en als zij iets ijdels voorbijgaan, er met waardigheid aan voorbijgaan; en zij die als zij worden herinnerd van de Tekenen van hun Heer, daarbij niet doof en blind nedervallen; en zij die zeggen:”Onze Heer, maak onze echtgenoten en kinderen tot troost van onze ogen, en maak ons tot voorbeeld voor de rechtschapenen”.” (Heilige Koran 25: 73-75)

Dit gebed bezit een unieke bekoring en is vol met diepe wijsheid. De beide huwelijkspartners wordt onderwezen voor elkaar en voor hun kinderen te bidden dat God hun altijd een grote tevredenheid en een groot geluk zowel jegens elkaar, als jegens de kinderen mag schenken, en dat hun kinderen mogen worden tot de voorbodes en de leiders van een godvrezende, rechtschapen generatie. Als men deze leer op zichzelf toepast realiseert men zich eerst ten volle de betekenis van dit vers. Als u iets vaags wenst moge dit uw gedrag niet aanmerkelijk veranderen, maar als u er ernstig voor bidt dan moet uw gedrag wel door dat gebed worden beïnvloed. Om dit verder te illustreren zijn er velen onder ons die het wensen waarheidlievend te zijn, maar zelden wordt dit verlangen omgezet in de praktijk. Zij die ernstig tot God bidden dat Hij hen waarheidlievend moge maken, worden in hun gedrag veel meer door hun gebed beïnvloed dan zij die louter iets vaags wensen. Er wordt een oprechte poging gedaan om zijn gedrag ten goede om te vormen. Iemand zou na zo’n gebed zeker zeer vreemd handelen als hij zijn vrouw en kinderen zou behandelen op wijze die tegenstrijdig is met het gebed.

Als de Heilige Koran zich uitsluitend wendt tot de jongere generatie en hun rechten en verplichtingen vermaant hij ons:

“O gij die gelooft, vreest Allah, en laat iedere ziel zien naar wat zij voor morgen voortbrengt. En vreest Allah; waarlijk, Allah is goed op de hoogte van hetgeen gij doet.” (Heilige Koran 59:19)

De Heilige Koran waarschuwt de ouders dat als zij zich onttrekken van hun verantwoordelijkheid jegens hun nakomelingen en een generatie achterlaten die in haar gedrag niet onberispelijk is, de ouders dan voor God verantwoordelijk zullen worden gesteld. Weer worden de ouders gewaarschuwd niet hun eigen kinderen te vermoorden in de zin dat de ouders op een bepaalde manier behulpzaam zijn bij, en verantwoordelijk zijn voor het verwoesten van hun karakter.

Allah verklaart in de Heilige Koran:

“Zeg: “Komt, ik zal u verkondigen, wat uw Heer heeft verboden;” n.l. dat gij iets met Hem vereenzelvigt en dat gij uw ouders niet goed behandelt en dat gij uw kinderen uit armoede doodt. – Wij zijn het, Die voor u en voor hen zorgen – en dat gij onbetamelijke daden hetzij openlijk of in het geheim begaat en dat gij een ziel ten onrechte doodt die Allah heilig heeft verklaard. Dit is, hetgeen Hij u heeft bevolen, opdat gij moogt begrijpen.” (Heilige Koran 6:152)

Niet alleen de eigen kinderen, maar de jongere generatie als geheel moet worden behandeld met liefde, vriendelijkheid en respect. Dit is het krachtige woord van advies dat is gegeven door de Heilige Profeet Mohammed(s):

“Wees altijd vriendelijk voor uw kinderen.” (Ibn Majah: Boek: Adab; Hoofdstuk. Buril Walad)

Dit was het eerste aspect van het gezegde “Het paradijs ligt onder de voeten van de moeder”, dus de moeder/ouders ten opzichte van het kind.

Nu zal ik het tweede aspect van dit gezegde behandelen, dus het kind ten opzichte van de moeder/ouders.

“Iemand kwam bij de Heilige Profeet Mohammed(s) en informeerde: “O Boodschapper van Allah! Met welke van alle mensen moet ik de beste verhouding hebben?” Hij antwoordde: “Uw moeder”. Hij vroeg een tweede keer:” En met wie daarna?” De Heilige Profeet Mohammed(s) antwoordde: “Weer uw moeder. Hij vroeg een derde keer:”En wie daarna?” “Weer uw moeder” was het antwoord. Hij vroeg nog een keer:”En daarna?” De Heilige Profeet Mohammed(s) antwoordde: “Uw vader”. “Volgens een andere versie vroeg de vragensteller: “O Profeet van Allah! Wie verdient de beste behandeling?” De Heilige Profeet Mohammed(s) antwoordde: “Uw moeder, dan uw moeder, dan uw moeder, dan uw vader, en de rest van de familie”. (Sahih Bukhari)

In de Heilige Koran worden de Moslims onderwezen:

“Wij hebben de mens op het hart gedrukt betreffende zijn ouders, zijn moeder droeg hem in zwakte op zwakte, en zijn zogen nam twee jaren in beslag. Zeg Mij en uw ouders dank, tot Mij is de terugkeer.”

“Maar indien (uw ouders) trachten u iets met Mij te doen vereenzelvigen, waarvan gij geen kennis hebt, gehoorzaam hen niet. Doch leef met hen samen in de wereld op een behoorlijke wijze en volg de weg van hem die zich tot Mij richt. Dan zult gij tot Mij terugkeren en Ik zal u inlichten over hetgeen gij deelt.- ” (Heilige Koran 31:15-16)

En in een ander vers staat vermeld:

“Uw Heer heeft u bevolen, zeggende: “Aanbidt niemand anders dan Mij en betoont vriendelijkheid jegens de ouders. Indien een hunner bij u een hoge leeftijd bereikt of beiden doen dit, zeg dan nimmer tot hen “Foei” noch stoot hen af, doch spreek tot hen een welvallig woord.”

“En wees teder voor hen in erbarming. En zeg: “Mijn Heer, ontferm U over hen daar zij mij opvoedden toen ik jong was.” (Heilige Koran 17:24-25)

Deze verzen zijn de belangrijkste over dit onderwerp. Na de Eenheid van God moeten menselijke wezens door hun houding van liefde, genegenheid en vriendelijkheid, boven alle dingen voorrang geven aan hun ouders die een hoge en moeilijke leeftijd hebben bereikt. Verder spreekt het vers van situaties waarin het gedrag van één of beide ouders uiterst beproevend en soms hinderlijk wordt. In antwoord hierop mag zelfs niet een milde uitdrukking van afkeer of afkeur de lippen passeren. Integendeel, zij moeten worden behandeld met een grote achting. De nadruk op de hoogst voortreffelijke verwanten tussen de ene generatie en de andere die langzaam verdwijnt, garandeert dat er geen generatiekloof ontstaat, zulk een kloof onderbreekt altijd de overdracht van traditionele morele waarden. De Islamitische sociale filosofie leert daarom dat geen generatie moet toestaan dat er een kloof ontstaat tussen haar en de verdwijnende generatie en tussen haar en de toekomstige generatie. Generatiekloven zijn de Islam totaal vreemd. Zoals eerder verklaard is het begrip familie in de Islam niet beperkt tot de leden van een enkel huis. Het volgende vers draagt de Moslims op om niet alleen voor hun ouders uit te geven, maar ook voor hun familieleden die in volgorde van voorkeur naast de ouders worden genoemd, zodat hun gevoel van waardigheid niet wordt gekwetst en wederzijdse liefde wordt bevorderd.

“En aanbidt Allah en vereenzelvigt niets met Hem en bewijst vriendelijkheid aan ouders, verwanten, wezen, de behoeftigen en aan de nabuur, die een vreemdeling is en de nabuur, die een bloedverwant is en aan de metgezel, de reiziger en aan degenen die onder uw macht zijn. Voorzeker, Allah heeft de pochers en de opscheppers niet lief.”
(Heilige Koran 4: 37)

De Heilige Koran verklaart dat u moet denken om vriendelijkheid jegens uw ouders. Als de hedendaagse samenleving lessen trekt uit deze bevelen, zullen vele problemen waarmee zij vandaag worden geconfronteerd en die een blaam werpen op een geavanceerde samenleving, ophouden te bestaan. Er zouden geen bejaarde woningen of bejaardentehuizen nodig zijn, behalve voor enkele bejaarde mensen die, ongelukkigerwijze geen naaste verwanten hebben om voor hen te zorgen. Maar in een Islamitische samenleving wordt die liefde tussen ouders en kinderen zo herhaaldelijk benadrukt dat het voor een kind onmogelijk is zijn ouders als zij oud worden in de steek te laten voor de zaak van zijn of haar eigen genoegen.

De Heilige Profeet Mohammed(s) heeft hierover gezegd:

“Arm is de persoon, arm is de persoon, en nog eens arm is de persoon. Degene, die lang genoeg leeft om zijn ouders oud te zien worden en er toch niet slaagt het Paradijs te verdienen (door hen te dienen).” (Sahih Muslim)

DE ISLAMITISCHE SLUIER

De Islam lijdt al een lange tijd onder vele onjuiste beschuldigingen als gevolg van onbegrip van zijn ware leer. Een voorbeeld hiervan is de wijd verspreide onjuiste veronderstelling dat de Islam in het algemeen vrouwen van hun rechten berooft en ze dwingt om achter de sluier te leven. De Islamitische sluier wordt afgekeurd door de niet-moslims en wordt als teken van achterlijkheid beschouwd en als iets uit het verleden dat niet langer in de moderne samenleving past. Zij beschouwen de Islamitische sluier als een last en beperking die aan de moslim vrouwen is opgelegd om hun vrijheid te beroven. Zij zien het als een ketting die de wrede moslim man, vanwege zijn egoïsme of jaloezie, gebruikt om zijn echtgenote, dochter, zuster of andere vrouw aan zijn heerschappij te binden. Maar als men dit onderwerp nader bekijkt, zal men ontdekken dat het sluieren van vrouwen niet iets nieuws is dat de Islam voor het eerst heeft bedacht. De eerder geopenbaarde geschriften bevatten ook sporen van dezelfde leerstelling en de Islam maakt deze alleen perfect en compleet.

De godsdiensten leren vrouwen om bescheiden te zijn in hun kleding en handelingen. Uit studie van de Bijbel blijkt dat zij bescheidenheid en sluiering van het gezicht van de vrouw leert en dat de sluier door vrouwen van hoge rang werd gedragen.

In het oude Testament lezen wij wat Rebecca voor Isaäk deed;

“Rebecca had hem ook gezien. Zij liet zich van haar kameel glijden en vroeg aan de knecht van Abraham:’’Wie is die man, daar op het land, die op ons toekomt?’’ Dat is mijn meester,’ antwoordde de knecht. Toen pakte ze haar sluier en bedekte haar gezicht.”
(Genesis 24:64-65)

Ook in het nieuwe testament lezen wij:

“Maar als een vrouw blootshoofds bidt of de naam van God uitspreekt, maakt ze haar hoofd, dat wil zeggen haar man, te schande. Want is ze net als een vrouw die is kaalgeschoren. Als dus een vrouw in de kerkdienst niets op haar hoofd wil zetten, kan ze evengoed haar haren laten afknippen. Maar vindt ze het een schande dat haar haar kortgeknipt of afgeschoren is, laat ze dan iets omdoen.”

(1 Korintiërs 11:5-6)

Uit het bovenstaande blijkt dat de Bijbel de sluiering van vrouwen als een vrome daad beschouwt. Maar hedendaagse commentatoren van de Bijbel hebben, in hun pogingen om te bewijzen dat de leerstellingen van de Bijbel op geen enkele manier vrouwen van hun vrijheid beroven, dit feit verloochend omdat ze dachten dat het een last voor vrouwen was. Op dezelfde manier hebben zelfs sommige huidige moderne moslims om dezelfde reden deze weg gevolgd. Zij hebben geprobeerd te bewijzen dat de Islam niet zulke beperkingen aan moslim vrouwen oplegt. Maar hun pogingen zijn niet succesvol geweest want integendeel tot de Bijbel is de tekst van de Koran in zijn originele vorm bewaard gebleven en daarom was het onmogelijk om de betekenis van de verzen naar hun eigen wens te verdraaien. Doch dit laat zien dat het ontbreken van de juiste kennis van de wijsheid achter het idee van de Islamitische sluier zelfs onder de moslims bestaat. De meerderheid van de moslimsvrouwen begrijpen de leerstellingen van hun eigen religie niet en zij herkennen noch de leerstellingen, noch voordelen ervan. Door hun bewondering voor de moderne samenleving hebben zij blindelings de ideeën gevolgd van de “bevrijding” van vrouwen. Zij hebben enkele onjuiste ideeën overgenomen en zo hebben veel van hen gerebelleerd tegen de leerstellingen van de Islam betreffende de inachtneming van de Islamitische sluier en zij bleven zich tegoed doen aan de leefwijze van de moderne samenleving. Sommige Moslimvrouwen hebben als reactie op de rebellie van hun onwetende zusters de tegengestelde weg genomen en zij hebben de leerstellingen van de Islam zodanig nageleefd dat zij tevens sommige lasten op zich hebben genomen die de Islam niet heeft voorgeschreven. En hierdoor werden zij de oorzaak van meer rebellie tegen de Islamitische sluier. Zo hebben zij dus de niet-moslims te ver weg geduwd om de schoonheid van de Islam te kunnen zien. De Islam kan echter niet verweten worden voor wat niet-moslims denken noch voor de denkbeelden en handelingen van zijn onwetende volgers. Wat de Islamitische sluier betreft is het zeker geen last voor de vrouwen, maar een zegening voor hen. Het ware idee van de Islamitische sluier kan men correct begrijpen en beoordelen door studie van de oorsprong van alle Islamitische leerstellingen: de Heilige Koran.

Eén van de verzen uit de Heilige Koran die het onderwerp van de sluier behandelt, vindt men in hoofdstuk 24 An-Noer, verzen 31 en 32:

“Zeg tot de gelovige mannen dat zij hun ogen neergeslagen houden en dat zij hun passies beheersen. Dat is reiner voor hen. Voorzeker, Allah is wel op de hoogte van hetgeen zij doen.”

“En zeg tot de gelovige vrouwen dat zij ook haar ogen neergeslagen houden en hun passies beheersen, en dat zij haar schoonheid niet tonen dan hetgeen ervan zichtbaar moet zijn, en dat zij haar hoofddoeken over haar boezem laten hangen, en dat zij haar schoonheid niet tonen behalve aan haar echtgenoot of haar vader of de vader van haar echtgenoot, of haar zonen of de zonen van haar echtgenoot, of haar broeders, of de zonen van haar broeders, of de zonen van haar zusters of haar vrouwen, of haar slaven, of zulke mannelijke bedienden die geen geslachtsdrang hebben, of de jonge kinderen die van de naaktheid van een vrouw niets afweten. En laat haar niet met haar voeten slaan, opdat hetgeen zij van haar schoonheid bedekken openbaar moge worden. En wendt u allen tezamen tot Allah, o gelovigen, opdat gij moogt slagen.” (Heilige Koran 24: 31-32)

Het is dus duidelijk dat zowel mannen en vrouwen de verantwoordelijkheid dragen voor het naleven van dit gebod, Zij moeten allebei hun ogen neergeslagen houden als zij elkaar tegenkomen, met andere woorden, zij moeten “de sluier van hun ogen” in acht nemen. Het is nu van belang om de voordelen, die het volgen van deze aanwijzingen kunnen opleveren, te begrijpen. God geeft nooit bevelen zonder een reden. Achter elk gebod van God ligt een grote wijsheid. De woorden ”dat is reiner voor hen” aan het eind van een vers en de woorden “opdat gij moogt slagen” aan het eind van het andere vers geven aan dat deze geboden zijn bedoeld voor het welzijn van de gelovigen en hen in staat stellen om zichzelf te zuiveren en zich te beschermen tegen morele misstappen. Zoals een lichaam levenloos is zonder zijn ziel, zo is de sluier onvolledig zonder haar ziel, nl. de kuisheid.

De Heilige Profeet Mohammed(s) zei: “Elke godsdienst heeft haar eigen bijzonderheden en bij de Islam is dat de kuisheid.”

Kuisheid is een natuurlijk sieraad, daarom heeft kuisheid een erg diep verband met de natuurlijke schoonheid van een vrouw. Een onkuise vrouw verliest haar innerlijke schoonheid, net zoals een bloem, die van nature geur- en kleurrijk is, haar kleur en geur verliest. De Islam heeft de sluier en kuisheid voorgeschreven, opdat de mens die van nature de eigenschap heeft om fouten te maken, niet struikelt.

De Stichter van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, Zijne Heiligheid Hazrat Mirza Ghulam Ahmad, de Beloofde Messias en Imam Mahdi(as) zei:

“Het is bijna zeker dat onze vrije blikken ons vroeger of later zouden doen struikelen Als we zacht brood voor een hongerige hond plaatsen, zou het ijdel zijn te hopen dat hij er geen aandacht aan zou schenken. De Almachtige God verlangde dus dat de menselijke vermogens geen enkele gelegenheid zouden krijgen voor een heimelijke functioneren en met niets zouden worden geconfronteerd dat gevaarlijke tendenties zou kunnen oproepen. Dit is de filosofie die ten grondslag ligt aan de islamitische voorschriften met betrekking tot het dragen van de sluier.” (De Filosofie van de Islamitische Leer)

DE TEGENWOORDIGE ROL VAN DE MOSLIMVROUWEN

Tenslotte wil ik u een idee geven over de positie die Moslimvrouwen in de maatschappij hebben, en de rechten die door de Islam aan hen zijn gegeven. Zoals u kunt zien is er geen andere leer die zo specifiek de behoeften van de vrouwen benadrukt. Moslimvrouwen hebben alle rechten waarvan de Moslimmannen genieten en in sommige gevallen, hebben ze privileges waarvan mannen niet genieten. De eerste taak van een Moslimvrouw is haar taak aan Allah, en dan komt haar taak aan haar medemensen. De Islam herinnert haar dat haar voornaamste verantwoordelijkheid aan haar man en kinderen is. Het beperkt haar echter niet tot deze rol; ze heeft het recht om buitenshuis te werken indien zij dat nodig vind, maar ze is niet verplicht om de financiële verantwoordelijkheid van het huishouden op haar schouders te nemen. Ze wordt aangemoedigd om een hogere opleiding te volgen voor haar eigen verbetering en later voor haar nakomelingen. Sommige misverstanden over de rol van de vrouw in de maatschappij zijn heersend omdat ongelukkigerwijs, sommige “Moslim” landen de leerstellingen van de Heilige Koran niet in praktijk brengen. Het onderwijs en training van Moslimvrouwen wordt in deze maatschappijen ernstig verwaarloosd. Dit kan te wijten zijn aan politieke redenen of aan het feit dat sommige van deze maatschappijen in rampzalige armoede leven, waar vrouwen hun rechten op onderwijs zijn ontnomen. Ze zijn zich niet bewust van de status die de Islam aan de vrouwen heeft gegeven en de vrouwen zijn nog steeds onderworpen aan de toestanden die gelijk zijn aan de tijd vóór de Islam. U zult echter binnen de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap in de Islam ontdekken dat vrouwen goed op de hoogte zijn van hun rechten die door de Heilige Profeet Mohammed(s) zijn gegeven. De mannen zijn in de maatschappij ook bewust van de rechten van hun vrouwen. Het voormalige internationale Hoofd van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, de Vierde Khalifa (Kalief), Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Tahir Ahmad(rh) herinnerde herhaaldelijk zijn volgelingen aan hun rechten en taken. De meeste Ahmadi vrouwen zijn goed onderwezen, en actief op vele terreinen terwijl zij hun waardigheid handhaven door de Islam. Een van de mooie aspecten van de Islamitische leerstelling is dat door het omschrijven van de rol van de vrouwen in de maatschappij, en dan de waardigheid aan die rol te geven, Moslim vrouwen zich vervult voelen. Dit is een grote zegening van God de Almachtige.

De plichten van de man en de vrouw

0

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ
In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
 

DE RECHTMATIGE PLICHTEN VAN DE MAN[1]

  1. Hij zou de gevoeligheden van zijn vrouw moeten respecteren en zich hiervan zeer wel bewust zijn.
  2. Hij zou moeten proberen een bron van troost te zijn voor zijn vrouw en zich gedragen op een wijze die haar overtuigt dat zij alleen het middelpunt is van zijn liefde en genegenheid.
  3. Hij moet ervoor zorgen dat binnen zijn middelen en vermogen in al haar redelijke behoeften wordt voorzien en in dat opzicht dient hij in zijn uitgaven niet terughoudend te zijn.
  4. De man zou moeten deelnemen aan het beheer van het huis door te helpen in het huishouden van zijn echtgenote.
  5. Hij zou moeten kijken naar haar gezondheid en hierover altijd bezorgd zijn.
  6. Hij zou niet elke beweging van zijn vrouw moeten controleren alsof hij geen vertrouwen in haar heeft en aldus het leven voor haar zuur maakt.
  7. Hij zou altijd bereid moeten zijn om de kleine gebreken van zijn vrouw door de vingers te zien en grootmoedig te vergeven en te vergeten.
  8. Hij zou erop moeten toezien dat kleinigheden niet tot een situatie leiden waarin de gemoederen verhit raken en dreigementen van echtscheiding en verwijdering van elkaar worden uitgesproken
  9. Hij zou elke handeling moeten vermijden die zijn vrouw waarschijnlijk zou kunnen mishagen of kwellen.
  10. De man zou een gevoel van uiterste sympathie moeten tonen voor zijn vrouw wanneer zij verdrietig is of tegenspoed heeft gehad.
  11. Hij zou er geen bezwaar tegen moeten hebben dat zijn vrouw haar familie ontmoet mits van hun kant geen onheil wordt gevreesd. Hij moet hen ook respectvol behandelen.
  12. Hij zou zijn vrouw moeten raadplegen in alle familieaangelegenheden die van belang zijn en omgaan met de situatie als met wederzijdse instemming besloten.
  13. Als hij met meer vrouwen is getrouwd, moet de man hen allen in alle opzichten als gelijken behandelen, wat betreft kleding, voeding, woonruimte en de duur van zijn verblijf bij elk van hen.

DE RECHTMATIGE PLICHTEN VAN DE VROUW[2]

  1. Zij zou naar het comfort van haar man moeten kijken, hem het respect geven dat hem toekomt en altijd rekening houden met zijn gevoelens.
  2. Zij moet de eer van haar man beschermen.
  3. Zij moet de hoedster van het eigendom van haar man zijn.
  4. Zij moet hun kinderen grootbrengen en fatsoenlijk opvoeden.
  5. Zij zou de familieleden van haar man moeten behandelen alsof zij haar eigen familieleden waren.
  6. Zij zou zichzelf mooi moeten maken voor haar man.
  7. Zij zou rekening moeten houden met de smaak van haar man als het gaat om voedsel en kleding.
  8. Zij zou altijd de gezondheid van haar man in gedachten moeten houden.
  9. Zij zou het meest oprechte advies moeten geven, als haar man haar raadpleegt betreffende een van zijn problemen.
  10. Zij zou niet onbillijke en onredelijke eisen moeten stellen met betrekking tot de financiën van haar man.
  11. Zij moet trouw blijven aan haar man onder alle omstandigheden en een bron van kracht zijn voor hem in ongunstige omstandigheden en bij hem blijven door dik en dun.
  12. Zij zou ervoor moeten oppassen dat de waardigheid en reputatie van haar man niet worden geschaad door een van haar handelingen.
  13. Onder alle omstandigheden zou haar gedrag moeten leiden tot vrede en rust in het huis.

Vertaald door de heer Ahmad Said Ikhlaf en nagezien door de heer Abdul Hamid van der Velden

BRONNENLIJST

[1] http://www.alislam.org/library/links/00000137.html
[2] http://www.alislam.org/library/links/00000137.html

Is een scheiding tussen mannen en vrouwen achterhaald of noodzakelijk?

0

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ
In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
 

INLEIDING

In islamitische samenlevingen speelt religie een belangrijke rol in het huis en de omgeving. Een belangrijk kenmerk van het islamitische sociale leven is de segregatie van vrouwen van andere mannen dan nabestaanden. Dit geeft vrouwen meer vrijheid om activiteiten te organiseren en vrijheid om te bewegen in sommige openbare ruimtes. De manier waarop de ruimte is ingedeeld in een gebedshuis (Moskee) weerspiegelt dit specifieke patroon. De scheiding in het mannelijk en vrouwelijke domein in bepaalde ruimtes is in bijna alle islamitische samenlevingen te vinden. Deze dualiteit van ruimte heeft als doel respect en waardigheid tussen mannen en vrouwen te scheppen.

Als samenleving moeten wij ons afvragen hoe wij de rechten van vrouwen willen waarborgen om een normaal leven te leiden en zich vrij in de samenleving te kunnen bewegen, en het recht van mannen om hetzelfde te kunnen doen zonder bang te hoeven zijn voor klachten. Geen enkele vrouw of man mag ooit het slachtoffer worden van misbruik, in welke vorm dan ook. Mannen en vrouwen moeten elkaar en zichzelf daarom respecteren. Maar hoe doen we dat zonder duidelijke grenzen rond wat aanvaardbaar en onaanvaardbaar sociaal gedrag is?

BEZWAREN

Westerse samenlevingen promoten zichzelf als bastions voor de gelijkheid van vrouwen en plaatsen zichzelf lijnrecht tegenover oosterse samenlevingen, waar vrouwen volgens hun worden onderdrukt en gelijke rechten worden ontzegd. De recent veel gepubliceerde schandalen rond machtsmisbruik en seksuele uitbuiting van vrouwen in Hollywood en in Keulen enkele jaren geleden waar honderden vrouwen werden betast, seksueel misbruikt en beroofd door bendes tijdens het nieuwe jaar, doen anders vermoeden en hebben geleid tot een verhit debat over de kwestie van de veiligheid van vrouwen in de samenleving.

HOOFDDOEK VOELT BEVRIJDEND AAN VOOR MOSLIMVROUWEN

Hoe kunnen vrouwen ongewenste aandacht vermijden en toch in alle vrijheid op gelijke voet met mannen omgaan? Deze vraag zal in het artikel behandeld worden. Ook vragen zullen aan bod komen zoals waarom er een scheiding is tussen mannen en vrouwen tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap? Gemeenschappen kunnen toch beter integreren als ze gemengd zijn? We moeten toch gendergelijkheid aanmoedigen? En worden moslimvrouwen ‘gedwongen’ om zich af te scheiden van mannen? Afgezien hiervan zijn er ook sommige mensen die zeggen dat de vrouwen de Heilige Profeet Mohammed(s) en zijn metgezellen eten serveerden als mannelijke gasten op visite waren, en dat dit bewijst dat er in de vroegere tijden van de Islam geen scheiding tussen de geslachten bestond. Laten we eerste kijken naar wat de Islamitische bronnen vermelden en vervolgens ingaan op de vragen.

ISLAMITISCHE BRONNEN

De Heilige Koran

1

“En als gij haar (zijn vrouwen) om iets vraagt, vraagt het dan van achter het gordijn…” [1]

Het voormalige Hoofd van de internationale Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, de Tweede Khalifa (Kalief) Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Bashirud-Din Mahmood Ahmad(ra) schreef in zijn commentaar op het bovengenoemde vers:

“Het gebod belichaamd in de woorden, “en als gij haar (zijn vrouwen) om iets vraagt, vraagt het dan van achter het gordijn”, is bedoeld om teveel gewenning tussen de vrouwen en mannen te ontmoedigen.”

Sommige beweren dat dit vers alleen van toepassing is op de metgezellen van de Heilige Profeet Mohammed(s) wanneer zij de vrouwen van de Heilige Profeet Mohammed(s) aanspraken. In de eerste instantie is dat correct, in de tweede instantie heeft dit vers ook een algemene strekking.

Hazrat Mirza Bashirud-Din Mahmood Ahmad(ra) schreef verder en beantwoorde ook deze vraag in zijn commentaar:

“Het voornaamwoord ھن (hen) daaruit voortvloeiend (uit het vers), geeft aan dat het (gebod) van toepassing is op alle vrouwen.” [2]

Dan rijst de vraag waar en wanneer is dat van toepassing? Dit wordt verder uiteengezet in de Ahadith.

Ahadith

Aparte deur in de Moskee voor vrouwen

2
De Heilige Profeet Mohammed(s) zei[3][4]: “Als we deze deur voor de vrouwen hadden gelaten, was het beter geweest.”

Deze overlevering sluit af met: “Nafi’ zei: Ibn ‘Umar ging er niet door (de deur) totdat hij stierf. Abu Dawud heeft gezegd: Deze overlevering is verteld door een andere keten van overbrengers door ‘Umar. En dit is correcter.”

En:

3


“Umar Ibn al-Khattab placht (mannen) te verbieden door de deur te gaan die voor vrouwen was gereserveerd.”
[5]

Een bepaalde afstand van vrouwen die niet-mahram zijn:

4
De Heilige Profeet Mohammed(s) zei[6]: “Pas op voor het betreden van de plaats waar vrouwen zich bevinden.” Een man van de Ansar zei: “Allah’s Boodschapper! Hoe zit het met Al-Hamu de schoonfamilie van de vrouw (de broers van haar man of zijn neven etc.)?” De Heilige Profeet Mohammed(s) antwoordde: De schoonfamilie van de vrouw zijn de dood zelf.”

5
Er was duidelijk een scheiding tussen beide geslachten ten tijde van de Heilige Profeet Mohammed(s).

4

“Een vrouw stak haar hand uit (om) een brief aan de Heilige Profeet Mohammed(s) te geven, waarop hij zijn hand terugtrok. Zij zei: “O boodschapper van Allah, ik stak mijn hand uit (om u) een brief te geven en u nam hem niet aan.” Hij zei: “Ik wist niet of het de hand van een vrouw of van een man was.” Zij zei: “Het is de hand van een vrouw.” Hij zei: “Als u een vrouw was, zou u uw nagels veranderen (door ze met Henna te verven).”[7]

JURISPUDENTIE

In het Arabisch is een situatie waarin mannen en vrouwen gemengd zijn bekend als ‘Ikhtilat’. En een situatie waarin mannen en vrouwen gescheiden zijn informeel als ‘faṣl bayn ar-rijāl wa-l-nisā’.

‘Ikhtilat’ wordt niet aangeraden omdat het belangrijk is dat men kijkt naar de natuur van de mannen en vrouwen, naar gewoonten en tradities (‘adāt wa taqalīd) en de Islamitische historie (tarikh). Het is ook belangrijk in de jurisprudentie om het concept van noodzaak (ḍarūra) in ogenschouw te nemen. De noodzaak of de behoefte van het sociale en economische leven[8] om bijvoorbeeld een op sommige plaatsen een scheiding te hebben tussen mannen en vrouwen. In sommige Moslimlanden zeggen vrouwen zelf dat ze niet willen werken met mannen in een kamer omdat zij vinden dat mannen over het algemeen soms zelfs onbedoeld een vrouw benaderen nemen die een vrouw als niet prettig ervaart. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen verboden ikhtilāṭ [ikhtilāṭ muḥarram] en toegestande ikhtilāṭ [ikhtilāṭ masmūḥ]. Dat is situatie bepaald.

SEPERATE VENUE, NOT SEPERATE VALUE

In een interview[9] van Daniel Gee van de Farnham Herald met het internationale Hoofd van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, de Vijfde Khalifa (Kalief) Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Masroor Ahmad(aba). In oktober hield Zijne Heiligheid een slottoespraak voor UNESCO waarin hij benadrukte hoe belangrijk het is ervoor te zorgen dat meisjes onderwijs krijgen en gelijke kansen krijgen als jongens. Daniel Gee van de Farnham Herald vroeg met betrekking tot de rechten van Moslimvrouwen en de reden waarom mannen en vrouwen gescheiden zijn bij Ahmadiyya moslimevenementen. Zijne Heiligheid Hazrat Mirza Masroor Ahmad(aba) antwoordde daarop:

“’Seperate venue, not seperate value’ wat letterlijk vertaald zou worden als ‘aparte plaats, geen aparte waarde’ waarmee hij bedoelt dat een aparte plaats geen minderwaardigheid impliceert. Aparte zalen of tenten voor vrouwen en voor mannen, maar de waarde van beiden is hetzelfde, en de aparte plaats heeft niets te maken met hun opleiding, hun vaardigheden, hun potentieel. Het is een kwestie van begrip. Onze vrouwen zijn van mening dat volgens onze leer, als ze hun bijeenkomst apart houden en zonder in het bijzijn en in schaduw van de mannen te staan, ze het beter kunnen doen. Er zijn heel wat vrouwelijke ingenieurs, dokters en andere geschoolde vrouwen uit onze gemeenschap en het hele systeem wordt door de vrouwen georganiseerd en beheerd. Zelfs de nationale voorzitter van onze jeugdvereniging, een vrouw, is praktiserend arts. Er zijn ook leraressen, architecten, computerspecialisten en programmeurs. Bij de Jalsa luisteren ze ook naar de toespraken die gehouden worden aan de mannenkant, en tegelijkertijd ga ik ook naar de vrouwenkant om mijn toespraak voor hen te houden, in hun tent. Daarom geloven wij dat als zij apart worden gehouden, zij meer tot bloei kunnen komen, zij hun potentieel beter kunnen benutten dan wanneer zij onder de schaduw van de mannen staan.”

DE ONDERLIGGENDE WIJSHEID

De volgende alinea’s worden mooi uiteengezet in een artikel uit de Review of Religions[10]. Het is een bekende maatschappelijke kwestie dat vrouwen dagelijks te maken hebben met provocaties van mannen, het verschilt natuurlijk per werkvloer en situatie. Onderzoeken suggereren dat 32% van de vrouwen zegt verbaal te zijn lastiggevallen op het Londense vervoersnetwerk, waarbij 19% het slachtoffer is van direct fysiek misbruik, volgens een gezamenlijke peiling tussen Thompson Reuters en YouGov[11]. In Frankrijk zijn tussen 2014 en 2015 meer dan 220.000 vrouwen seksueel lastiggevallen in het openbaar vervoer, wat door het nationale bureau voor misdaadstatistieken wordt omschreven als een “voorzichtige schatting”.[12]

Steden hebben geprobeerd deze problemen op verschillende manieren aan te pakken. In Rio de Janeiro, Moskou, Caïro en Japan zijn treinwagons voor alleen vrouwen ingevoerd. Italië heeft onlangs een strand voor alleen vrouwen aangelegd. In de VS is The Hamilton Crowne Plaza een van een klein, maar groeiend aantal hotels met verdiepingen speciaal voor vrouwelijke reizigers. De Nieuwjaarsfestiviteiten van 2017 in de Duitse stad Berlijn omvatten veiligheidszones die alleen voor vrouwen toegankelijk zijn, nadat twee jaar geleden tijdens de Nieuwjaarsfestiviteiten in Keulen tientallen vrouwen seksueel waren aangerand en beroofd. Het lijkt er dus op dat er meer nodig is dan alleen een fysieke scheiding van mannen en vrouwen om vrouwen zich gerespecteerd en veilig te laten voelen. Het vereist een moraliteitsmodel dat de grenzen van acceptabel gedrag voor zowel mannen als vrouwen duidelijk maakt.

Laten we allereerst duidelijk zijn. Echte islamitische segregatie is niet de culturele gewoonte om vrouwen en meisjes van top tot teen te omhullen, waardoor ze zelfs tijdens het lopen moeilijk kunnen zien. Het weerhoudt vrouwen er niet van om onderwijs en werk te zoeken voor het geval ze met mannen moeten omgaan. Het is er ook niet om te verhinderen dat vrouwen hun eigen zaken regelen.

Het concept van Islamitische segregatie is gebaseerd op een model van kuisheid dat zowel voor mannen als voor vrouwen geldt, dat beiden ertoe aanzet de grenzen van bescheidenheid en respect tussen elkaar in stand te houden. In sommige gevallen zijn dit fysieke grenzen, bv. aparte gebedsruimtes of ontmoetingsruimtes. In alle gevallen gaat het om het bewaren van bescheidenheid en fatsoen in de omgang tussen mannen en vrouwen.

In het boek ‘De Filosofie van de Islamitische Leer’ herinnert Hazrat Mirza Ghulam Ahmad, de Beloofde Messias en Imam Mahdi(as) ons eraan dat morele kwaliteiten nodig zijn om ons van het kwaad te ontdoen. ‘Ihsan’, of kuisheid, is dan het actief vermijden van situaties die kunnen leiden tot immoraliteit – wat een verantwoordelijkheid is voor zowel mannen als vrouwen.[13]

Vrouwen worden op hun beurt op dezelfde manier geïnstrueerd om zich zo te kleden dat ze zich beter kunnen beschermen door een hoofdbedekking te dragen en kleding die niet de aandacht vestigt op hun figuur.

De Heilige Koran draagt ook op: “Nadert geen overspel”. Dus ook hier is een instructie dat men actief situaties moet vermijden die tot deze weg zouden kunnen leiden. Dus, mannen en vrouwen die geen familie van elkaar zijn worden gewaarschuwd zich niet in situaties te begeven waardoor een van beide partijen op een later tijdstip beschuldigd zou kunnen worden van ongepast gedrag.

Hazrat Mirza Ghulam Ahmad, de Beloofde Messias en Imam Mahdi(as) schrijft verder:

“Het Boek van God is er niet op gericht om vrouwen als gevangenen in afzondering te houden. Dit is de opvatting van hen die niet bekend zijn met het juiste patroon van Islamitische wegen. Het doel van deze voorschriften is mannen en vrouwen ervan te weerhouden hun ogen vrij te laten ronddwalen en hun mooie uiterlijk en schoonheden te tonen, want daarin ligt het welzijn van mannen en vrouwen.”
[14]

Zoals de Beloofde Messias(as) uitlegt, gaat het bij deze maatregelen niet om het beperken van de bewegingsvrijheid van vrouwen in de samenleving – moslimvrouwen werken op vele terreinen van het leven – het gaat echter om het instellen van grenzen en waarborgen die beide seksen beschermen tegen beschuldigingen die reputaties kunnen en zullen vernietigen. Deze grenzen zijn niet alleen fysiek, maar ook spiritueel – en om het welbehagen van Allah te winnen, zorgen Moslimmannen en -vrouwen ervoor dat zij de grenzen van aanvaardbare sociale interactie niet overschrijden. Op deze manier zijn beide seksen vrij om een normaal leven te leiden zonder angst om in fysiek gevaar te worden gebracht en zonder angst om beschuldigt te worden van onaanvaardbaar gedrag.

De segregatie wordt zeer verkeerd begrepen wanneer zij wordt opgevat als een beperking voor vrouwelijke leden van de moslimgemeenschap om volledig deel te nemen aan alle gebieden van menselijke activiteiten. Dit misverstand (over de beperking) is niet waar. Het islamitische concept van segregatie moet alleen worden begrepen in de context van maatregelen ter bescherming van de onschendbaarheid van de vrouwelijke kuisheid en de eer van de vrouw in de samenleving, zodat de gevaren van het schenden van deze doelstellingen worden geminimaliseerd. Vrije vermenging van beide seksen en heimelijke affaires tussen mannen en vrouwen worden sterk afgeraden.[15]

Ahmadi-Moslimvrouwen, gekleed in burqa’s, hijabs en niqabs, werken zowel naast als apart van mannen, leiden met succes ziekenhuizen en scholen, en organiseren het hele jaar door evenementen, van internationale bijeenkomsten tot boekenbeurzen en plaatselijke evenementen. De omvang van deze activiteiten kan enorm zijn. De jaarlijkse bijeenkomst van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap in het Verenigd Koninkrijk in 2017 trok meer dan vijfendertigduizend mensen aan. Mannen en vrouwen planden, organiseerden en runden gezamenlijk het gescheiden evenement. In het gerenommeerde Tahir Heart Institute in Rabwah, Pakistan, verzorgen vrouwelijke artsen en verpleegsters patiënten terwijl ze hijaabs of niqabs dragen. Humanity First, een liefdadigheidsinstelling van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, laat regelmatig Ahmadi-vrouwen werken in uiteenlopende functies, zoals fondsenwerving, medische hulp en het schilderen van klaslokalen. Dit gebeurt allemaal en toch zijn er geen gevallen van misbruik van vrouwen gemeld.

Zijne Heiligheid Hazrat Mirza Masroor Ahmad(aba), de vijfde opvolger van de Beloofde Messias(as), heeft bij talloze gelegenheden op welsprekende wijze de leerstellingen van moraliteit en de leerstellingen van de islam met betrekking tot segregatie toegelicht:

Degenen die bezwaren uiten tegen de Islam, accepteren zelf het feit dat in sommige situaties scheiding van geslacht verstandig is. Op sommige plaatsen is de mogelijkheid besproken om aparte organisaties voor mannen en vrouwen te maken. Ook deze wereldse samenleving voelt de noodzaak van het scheiden van mannen en vrouwen. Degenen die beschuldigingen tegen ons uiten met betrekking tot de scheiding van geslachten, accepteren nu het feit dat in sommige situaties scheiding een noodzaak is.[16]

Misschien is het nu de hoogste tijd om de oplossing die aangedragen worden door de Islam voor vrede in de samenleving te onderzoeken, in plaats van er de spot mee te drijven.

HET ARGUMENT DAT BEPAALDE SOCIALE LEVENSWIJZE NIET BIJ DE MODERNE TIJD PASSEN KLOPT NIET

Het voormalige Hoofd van de internationale Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, de Vierde Khalifa (Kalief), Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Tahir Ahmad(rh) schreef in zijn indrukwekkende boek ‘Islam’s antwoord op hedendaagse vraagstukken’, in het hoofdstuk, ‘Het aanbreken van een nieuwe tijdperk voor de rechten van vrouwen’ het volgende[17]:

“Het Islamitische gebod van scheiding komt zeker niet voort uit een bekrompen houding van de voorbije donkere eeuwen. Feitelijk houdt de vraag van vrij geslachtelijk verkeer of anderszins in een samenleving geen enkel verband met de vooruitgang of de achterlijkheid van de tijd. Door de hele geschiedenis heen zijn samenlevingen of gedreven langs de toppen, of afgedaald naar de dalen van de sociale of religieuze golven.”

“Het begrip vrouwenemancipatie is in het geheel geen progressieve stroming in de menselijke samenleving. Er zijn sterke bewijzen dat zowel in het verre verleden als in de meer nabije periode van de menselijke geschiedenis vrouwen als groep een zeer krachtige en dominerende positie hebben ingenomen in de menselijke samenleving in verschillende delen van de wereld. Het argument dat een bepaalde sociale levenswijze oud is en niet in de moderne tijd past klopt niet.”

Over de scheiding tussen mannen en vrouwen in sommige situaties zei hij[18]:

“Door de leer van de scheiding werd de seksuele anarchie plotseling een halt toegeroepen. In de mannelijke en de vrouwelijke betrekkingen werd een orde gevestigd op basis van hoogstaande morele principes. De positie van de vrouwen werd gelijktijdig verhoogd tot zulke hoge normen dat zij niet langer konden worden behandeld als hulpeloze waren. In de zaken van het leven werd hun een gelijk deel gegeven. Terwijl zij vroeger werden verdeeld als onroerende goederen die worden geërfd, konden zij nu niet alleen het bezit van hun vaders erven, maar ook dat van hun echtgenoten, kinderen en naaste bloedverwanten. Zij konden het nu opnemen tegen hun echtgenoten en iets terugzeggen. Zij konden met hen redeneren en hadden natuurlijk het volste recht om het met hen oneens te zijn. Niet alleen hun echtgenoten konden zich van hen laten scheiden, maar zij hadden gelijke rechten zich van hun echtgenoten te laten scheiden als zij dat verkozen.”

“Als moeders werden zij in de Islam met zo’n grote achting behandeld dat het moeilijk is een soortgelijk voorbeeld in andere samenlevingen van de wereld te vinden. Het was de Heilige Stichter van de Islam(s) die opkwam voor de rechten van de vrouwen door onder goddelijke instructies het volgende te verklaren, ‘Het paradijs ligt aan de voeten van uw moeders’.”

“De leerstelling van scheiding moet in dit verband worden begrepen. Zij was niet het gevolg van enige mannelijke superioriteit, maar was bestemd om de heiligheid van het huis te vestigen, om een groter vertrouwen tussen man en vrouw te scheppen, om de fundamentele menselijke driften te temperen, en deze in het gareel te brengen en te disciplineren, zodat zij in plaats van als machtige demonen te worden losgelaten in de samenleving, zij een constructieve rol spelen zoals getemde krachten een rol spelen in de natuur.”

“Scheiding wordt totaal verkeerd begrepen als zij wordt opgevat als het opleggen van beperkingen aan de vrouwelijke leden van de Moslimsamenleving om volledig deel te nemen aan alle gebieden van menselijke activiteiten. Dit is niet juist. Het Islamitische begrip van scheiding moet alleen worden begrepen in samenhang met maatregelen om de heiligheid van de vrouwelijke kuisheid en de eer van vrouwen in de samenleving te beschermen zodat de gevaren dat deze doeleinden worden geschonden tot een minimum worden teruggebracht.”

“De rol die vrouwen spelen in het islamitische sociale stelsel is er zeker niet een van concubines in harems, noch van een groep die is gevangen binnen de vier muren van haar huizen, afgesloten van vooruitgang en verstoken van het licht van kennis. Dit lelijke beeld van het islamitische sociale stelsel wordt alleen geschilderd door interne of externe vijanden van de Islam of door geleerden die de islamitische wijze van leven volkomen misverstaan. Het enige wat de Islam niet zou onderschrijven is dat vrouwen zouden worden gemaakt tot speelobjecten die worden uitgebuit of worden overgelaten aan de genade van mannelijke vulgariteit. De Islam bevordert een dergelijke houding jegens vrouwen niet. Volgens de Islam moeten de vrouwen worden bevrijd van uitbuiting en van het spelen van de rol dat zij niets anders zijn dan werktuigen van plezier. Zij moeten meer tijd hebben voor zichzelf om zich te kunnen kwijten van hun verantwoordelijkheden voor hun huizen en de toekomstige generatie van het mensdom.”

RELIGIEUZE VOORSCHRIFTEN ZIJN GEEN LAST MAAR EEN ZEGEN

Tenslotte, in zijn Vrijdagpreek van 13 januari 2017 zei het internationale Hoofd van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, de Vijde Khalifa (Kalief), Zijne Heiligheid Hazrat Mirza Masroor Ahmad(aba) het volgende[19]:

“Sommige mensen denken dat geloof en religie hun vrijheden inperken en hun beperkingen opleggen. Maar Allah Almachtig legt in de Heilige Koran uit[20]:

وَمَا جَعَلَ عَلَیْکُمْ فِی الدِّیْنِ مِنْ حَرَجٍ

‘Hij heeft u verkozen en heeft u in de godsdienst geen lasten opgelegd.’

In werkelijkheid is de Shari`ah [de Islamitische wet] bedoeld om de lasten te verlichten; en verder is het in feite om iemand te behoeden voor alle soorten beproevingen en gevaren. Het is dus duidelijk uit deze verklaring van Allah Almachtig, dat de godsdienst van de Islam, die voor de mensheid is geopenbaard, geen enkel gebod bevat, dat hen moeilijkheden zou kunnen bezorgen. Integendeel, elk gebod, of het nu klein of groot is, is een bron van genade en zegeningen. Zo is het menselijk denken gebrekkig, terwijl het woord van Allah de Almachtige onfeilbaar is. Als wij, de schepping van Allah de Almachtige, niet handelen naar deze geboden dan zullen alleen wij (als gevolg van ons handelen) lijden.”

Voor meer informatie wordt de lezer verwezen naar relevante artikelen:

  1. https://www.reviewofreligions.org/19869/segregation-of-women-in-islam-separate-venue-not-value/
  2. https://www.reviewofreligions.org/28442/friday-sermon-archive-17-jan-2017/
  3. https://www.alislam.org/contemporary-issues/islam-and-chastity/

BRONNENLIJST

[1] Heilige Koran, 33:54
[2] https://www.alislam.org/quran/view/?page=2586&region=E54
[3] Sunan Abi Dawud, Hadith 571. Referentie in het boek; boek 2, Hadith 181. Referentie in de Engelse vertaling; boek 2, Hadith 571. https://sunnah.com/abudawud:571
[4] Sunan Abi Dawud, Hadith 462. Referentie in het boek; boek 2, Hadith 72. Referentie in de Engelse vertaling; boek 2, Hadith 462. https://sunnah.com/abudawud:462
[5] Sunan Abi Dawud, Hadith 464. Referentie in het boek; boek 2, Hadith 74. Referentie in de Engelse vertaling; boek 2, Hadith 464. https://sunnah.com/abudawud:464
[6] Sunan Abi Dawud, Hadith 5232. Referentie in het boek; boek 67, Hadith 165. Referentie in de Engelse vertaling; volume 7, boek 62, Hadith 159. https://sunnah.com/bukhari:5232
[7] Sunan an-Nasa’i Hadith 5089. Referentie in het boek; boek 48, Hadith 50. Referentie in de Engelse vertaling; volume 6, boek 48, Hadith 5092. https://sunnah.com/nasai:5089
[8] Encyclopaedia of Islam
[9] Farnham Herald, Daniel Gee, 12 January 2020, ‘Long read: Muslim leader charts journey from persecution in Pakistan to leafy Tilford’. https://www.farnhamherald.com/article.cfm?id=139142&headline=Long%20read:%20Muslim%20leader%20charts%20journey%20from%20persecution%20in%20Pakistan%20to%20leafy%20Tilford&sectionIs=news&searchyear=2020 Zie ook in video formaat: https://www.youtube.com/watch?v=B9_5tlhTC98
[10] Sarah Waseem- UK, “Rethinking the Boundaries of Segregation,” Review of Religions, March 18, 2018, https://www.reviewofreligions.org/13688/rethinking-the-boundaries-of-segregation/.
[11] Monique Villa, “Sexual harassment on public transport is a problem we must solve”, The Independent, October 29, 2014, http://www.independent.co.uk/voices/comment/sexual-harassment-on-public-transport-is-a-problem-we-must-solve-9826153.html.
[12] Reuters, December, 2012.
[13] Heilige Koran, 24: 31-32
[14] Hazrat Mirza Ghulam Ahmad(as), De Filosofie van de Islamitische Leer, (1905).
[15] Hazrat Mirza Tahir Ahmad(rh), Islam’s antwoord op hedendaagse vraagstukken.
[16] Hazrat Mirza Masroor Ahmad(aba), ‘Preparing for Tomorrow – Raising Pious Children’, The Review of Religions, October 2017, https://test-review-of-religions.pantheonsite.io/13395.
[17] Hazrat Mirza Tahir Ahmad(rh), Islam’s antwoord op hedendaagse vraagstukken, blz. 97-98. https://bieb.islamnu.nl/product/het-antwoord-van-de-islam-op-hedendaagse-vraagstukken/
[18] Hazrat Mirza Tahir Ahmad(rh), Islam’s antwoord op hedendaagse vraagstukken, blz. 100-103. https://bieb.islamnu.nl/product/het-antwoord-van-de-islam-op-hedendaagse-vraagstukken/
[19] https://www.alislam.org/friday-sermon/2017-01-13.html
[20] Heilige Koran, 22:79

Een open brief aan GroenLinks- leidster Femke Halsema

0

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ
In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
 

Een open brief aan GroenLinks- leidster Femke Halsema

Introductie

Jaren geleden wekte Femke Halsema, toen nog GroenLinks-leider, ophef door haar kritische uitspraken[1] over de hoofddoek. Haar opmerking leidde tot een maatschappelijk debat waarna een open brief (zie hieronder) werd geschreven aan Femke Halsema waarin onder andere beschreven staat dat de hoofddoek juist met vrije wil wordt gedragen. Opmerkelijk genoeg heeft Femke Halsema haar mening later bijgesteld. Ondertussen is Femke Halsema burgemeester van Amsterdam. Tijdens een raadsvergadering heeft ze zich sterk uitgesproken voor de geloofsvrijheid in haar stad en Nederland[2]. Echter, waar iemand het doel heeft anderen zijn of haar geloof op te leggen, daar ligt volgens de burgemeester een duidelijke grens[3]. In de Heilige Koran staat ook, ‘Er is geen dwang in de godsdienst’[4].

De open brief

Geachte mevrouw Halsema,

Onlangs heeft u in een interview op woensdag 9 september 2009 met dagblad De Pers[5] verklaard[6] dat u de Islam “een probleem” vind en te kennen gegeven het liefst zou wensen dat Moslima’s hun hoofddoekjes “afslingeren”. Dit zijn kwetsende uitlatingen ondanks dat u het wellicht niet zo heeft bedoeld. Deze opmerkingen zijn zeer onhandig en betreurenswaardig. De recente sociale en politieke ontwikkelingen in Nederland zijn zorgwekkend en dit maakt het er niet beter op.

Met deze brief spreken wij, de Ahmadiyya Moslim Vrouwen Organisatie, u vriendelijk aan het gewicht van uw verantwoordelijkheid te realiseren en om begrip, verdraagzaamheid en eenheid te stimuleren tussen de verschillende inwoners van Nederland.

U heeft veel positiefs gedaan voor Nederland, maar wij hebben de indruk dat u de Islam bekijkt via de ogen van de media. De Islam wordt gepresenteerd als een negatieve middeleeuws godsdienst die geen schrijntje beschaving kent. De hoofddoek wordt gepresenteerd als een onderdrukking. Dit alles is volledig in strijd met de ware universele en vreedzame leerstellingen van de Islam. Als feministe zou u juist moeten opkomen voor de vrijheid van het dragen van een hoofddoek. De leden van de Ahmadiyya Moslim Vrouwen Organisatie hebben nooit hun hoofddoek gedwongen gedragen, dit is nog nooit voorgekomen.

U stelt dat er géén God is die het dragen van een hoofddoek voor kan schrijven. Laten wij u meegeven dat niet alleen de Heilige Koran maar ook het Oude en het Nieuwe testament allen respectievelijk het dragen van een hoofddoek voorschrijven. Uw religie schrijft dus ook het dragen van een hoofddoek voor, lang voor de komst van de Islam.

U geeft aan dat u in een probleemwijk woont, dat kan ervoor gezorgd hebben dat u een afkeer hebt gekregen voor de Islam en het dragen van een hoofddoek. Ondanks religieuze en ideologische verschillen doet de Ahmadiyya Moslim Vrouwen Organisatie altijd de handreiking om samen te werken met andersdenkenden zodat we een vreedzaam samenleven kunnen bevorderen en wederzijds begrip kunnen opbouwen.

Geloven in waarheid is een recht van de mens en overtuiging hoort daarbij. We beschouwen elke geopenbaarde religie als afkomstig van God, en we geloven dat elke goede daad met een goede intentie, ongeacht wie deze uitoefent, door God zal worden beloond. Een geloofsovertuiging is een onderdrukking, u zou de positieve waarden van een geloofsovertuiging kunnen inzien als u zich inleest en in dialoog aangaat.

De “kopvoddentaks” zoals de heer Wilders heeft voorgesteld in de algemene beschouwingen en het hoofddoekverbod dat in Vlaanderen is ingesteld druisen regelrecht tegen het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens waarin staat dat de vrije godsdienstbeleving gegarandeerd wordt voor alle leerlingen en alle mensen in het algemeen. En dus ook in Nederland. En daarbij hoort ook het dragen van een hoofddoek.

Dit is ook duidelijk een schending van artikel 6 van de grondwet, lid 1. Een ieder heeft het recht zijn godsdienst of levensovertuiging, individueel of in gemeenschap met anderen (publiekelijk), vrij te belijden. Het is ontoelaatbaar dat een hoofddoek wordt verhindert in een democratische rechtsstaat.

De Nieuwe maatregel in Vlaanderen verbiedt niet alleen hoofddoekjes, maar ook alle andere religieuze symbolen die daar niet meer toelaatbaar zijn. Dit hebben zij enkel gedaan omdat men niet de indruk wil wekken dat het alleen om moslims gaat. Men vergeet dat hoofddoekjes geen religieus symbool zijn maar religieuze voorschriften die expliciet in de Heilige Koran staan vermeld.

Het klimaat met betrekking tot tolerantie tegenover de Moslims is niet bepaald verbeterd sinds 11 september 2001. Er is een trend zichtbaar waarin de partijpolitiek zich mee bemoeit en hoopt stemmen af te snoepen van extreem rechts door harde standpunten in te nemen over Moslims. Dit alles is tegen de principe van rechtvaardigheid die op zijn beurt de enige voorwaarde is voor een vreedzame samenleving. Een toenemende mate van angst en haat is waarneembaar, ‘Islamofobie’ zoals het wordt genoemd. De media spelen hierin een rol, terwijl de media en politici juist zorg moeten dragen voor het bevorderen van begrip en verdraagzaamheid. Dit is een verantwoordelijkheid van de media en politici.

De opmerkingen van Wilders, van President Sarkozy in Frankrijk, en het verbod op het dragen van de hoofddoek op openbare scholen in Vlaanderen staan haaks op de opmerkingen van president Barack Obama. President Barack Obama zei in een toespraak[7] in Cairo op 4 juni 2009 het volgende:

“Evenzo is het belangrijk voor westerse landen om te voorkomen dat moslimburgers worden belemmerd in het praktiseren van religie zoals zij dat nodig achten, bijvoorbeeld door voor te schrijven welke kleding een moslimvrouw moet dragen. We kunnen vijandigheid jegens welke godsdienst dan ook niet verbergen achter het voorwendsel van liberalisme.”

Hij wees erop dat in de VS zeven miljoen moslims leven en dat de overheid hun vrijheid van godsdienst, inclusief het dragen van de hoofddoek, garandeert.

De Ahmadiyya Moslim Vrouwen Organisatie is derhalve van mening dat het dragen van bedekkende kleding zoals een hoofddoek die veel islamitische vrouwen kiezen om te dragen een religieuze voorschrift is. Wij zijn ook mening dat een moslim vrouw niet gedwongen mag worden om bedekkende kleding te dragen omdat het een fundamentele leer van de Islam is dat er geen dwang in de godsdienst mag zijn[8].

Verre van een teken van “onderdanigheid en verlaging”, is het een kledingstuk waar miljoenen vrouwen voor hebben gekozen, die zich trots voelen op het fatsoen er van.

Het is te hopen dat Frankrijk zich niet verder zal bezighouden met deze wetgeving. Die zou strijdig zijn met artikel 18 van de VN-verklaring inzake de Rechten van de mens, en Franse verklaring van de Rechten van de Mens, en van de Burger waar de Franse grondwet op is gebaseerd. Deze garanderen de vrijheid om godsdienst te beoefenen en religieuze overtuigingen te behouden.

Het zou specifiek voor ons land en voor degenen die zo hard gevochten hebben om de vrijheid in Nederland in veiligheid te stellen een belediging zijn om te strijden voor de zogenaamde vrijheid ten koste van echte vrijheid zelf. Om de vrijheid te laten heersen, moet vrijheid beschermd worden.

We willen graag nog de gelegenheid nemen om het een en ander verder toe te lichten.

De sluier kan teruggevoerd worden naar de 13e eeuw voor Christus. In het oude Assyrië (Mesopotamië) was het dragen van de sluier een teken van sociale klasse en niet van religie. De wet verplichtte alle Assyrische vrouwen met uitzondering van prostituees hun hoofd te bedekken in het publiek. Ook oude Griekse en Romeinse kunstvoorwerpen suggereren dat het dragen van een sluier geen ongewone praktijk was. Of de sluier van betekenis was in de Griekse en Romeinse samenleving is onduidelijk, dit gewoonte kan nog niet met zekerheid worden bevestigd. Met aanvang van het Jodendom, kreeg het dragen van een sluier een religieuze betekenis. Het was een symbool van fatsoen en bescheidenheid. Joodse vrouwen bedekten hun hoofd in het openbaar in naleving van de joodse wet. Jeremias commentaar: “Toen de Jodin van Jeruzalem haar huis verliet, was haar gezicht verborgen, zodat haar gelaatstrekken niet konden worden herkend.” “Een Joodse vrouw die nalaat om haar hoofd tijdens de Tannaitische periode te bedekken werd beschouwd als een blamage voor haar bescheidenheid.” De sluier verhoogde de hoge status van een vrouw in de Joodse samenleving. Tegenwoordig praktiseren sommige orthodox-joodse vrouwen nog steeds de Joodse leerstellingen door het dragen van een sjaal of pruik.

De Bijbel onderwees het dragen van een hoofddoek lang voor de komst van de Islam. In het Oude Testament lezen wij:

“Rebekka hief ook haar ogen op, en zij zag Izaäk; en zij viel van de kameel af. En zij zeide tot den knecht: Wie is die man, die ons in het veld tegemoet wandelt? En de knecht zeide: Dat is mijn heer! Toen nam zij den sluier, en bedekte zich.”[9]

In het Nieuwe Testament lezen wij verder:

“Maar iedere vrouw, die blootshoofd bidt of profeteert, doet haar hoofd schande aan, want zij staat gelijk met ene, die kaalgeschoren is. 6 Want indien een vrouw zich het hoofd niet dekt, moet zij zich ook maar het haar laten afknippen. Doch indien het een schande is voor een vrouw, als zij zich het haar laat afknippen of zich kaal laat scheren, dan moet zijn zich dekken.”
[10]

Deze verzen leggen uit dat de Bijbel het dragen van een hoofddoek ziet als een godvrezende onderneming. De maagd Maria wordt vaak afgebeeld in onder andere kunstwerken met haar hoofd bedekt. Het was voor een lange tijd verplicht voor katholieke vrouwen om een hoofddoek op te doen tijdens de kerkelijke diensten. Tegenwoordig blijven Christelijke nonnen en Amishe vrouwen hun hoofdbedekking dragen. Tenslotte, dragen traditionele Hindoe vrouwen ook een hoofddoek als zij in gezelschap zijn met mannen. De Hijab (bedekkende kledij) is niet exclusief van de Islam. Dus, de Hijab moet begrepen worden in de context van haar culturele en religieuze wortels.

Volgens Paulus is de sluier een teken van gezag van de man over een vrouw. Een gesluierde Christelijke vrouw is slechts vroom voor zover ze haar minderwaardige rol aanvaardt tegenover de man. Misschien zijn velen in het Westen als gevolg van deze uitleg van mening dat de sluier een symbool van minderwaardigheid, dienstbaarheid, en degradatie is.

Maar in de Islam betekent Hijab bescheidenheid en is het een manier van bescherming. Alle vermeldingen in de Heilige Koran getuigen van gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Bijvoorbeeld, de Koran legt ondubbelzinnig uit dat mannen en vrouwen gelijkwaardig zijn en tot hetzelfde soort behoren met identieke vaardigheden en menselijke emoties. De eis van Hijab is niet bedoeld om een vrouw in gevangenschap te nemen of voor mannelijke dominantie.

In de Islam zijn de mannen en vrouwen geschapen voor een verheven doel, dat zij elkaar compleet maken en dat zij vrede in de samenleving stichten. Aangezien een vreedzaam huis de basis is van een vreedzame samenleving, wil de Islam echtelijke harmonie beschermen en in stand houden door het bevorderen van bescheidenheid en kuisheid. In de Verenigde Staten, eindigen bijna 40% van alle huwelijken in een echtscheiding, waarvan de helft te wijten is aan buitenechtelijke affaires. Als voorzorg moedigt de Heilige Koran vrouwen aan om hun hoofdbedekking over hun hoofd en boezem te trekken wanneer zij vertoeven in het bijzijn van mannen die niet tot de familie behoren[11].

De Hijab van de mannen is dat zij hun ogen neerslaan; hun blikken beheersen en niet vrijelijk staren naar andere vrouwen[12].

Een ander doel van Hijab is om vrouwen te beschermen tegen ongerechtvaardigde schade. In het Westen worden vrouwen vaak gezien als seksuele objecten. Een duizelingwekkende 57 miljard dollar wereldwijd wordt door de VS gegenereerd door pornografie. Dit is meer dan de gecombineerde omzet van alle Amerikaanse profvoetbal, honkbal en basketbal franchise en meer dan de gecombineerde omzet van ABC, CBS, en NBC televisie stations tezamen. De verderfelijke en fatale gevolgen van een dergelijke seksuele ontaarding zijn bekend. In de Verenigde Staten alleen al, zijn één op de drie vrouwen het slachtoffer van fysiek en seksueel misbruik, en een vrouw wordt elke twee en een half minuten aangetast. Omdat vrouwen kwetsbaar zijn voor uitbuiting en misbruik, adviseert de Islam hen hun bescherming in eigen handen te nemen[13].

Zo is de Hijab een fysiek zichtbare barrière tegen ongewilde intimidatie. Het is geen schande of een hindernis voor een vrouw, integendeel, het eert haar en bevrijdt haar uit de gedwongenheid van de samenleving en de obstakels die haar verhinderen in haar intellectuele, morele en spirituele vooruitgang. Zeker is het zo, door te kiezen voor zichzelf en haar deugden te beschermen, een vrouw haarzelf en haar deugden beschermt. En daarmee ook de samenleving beschermt tegen maatschappelijke kwalen zoals overspel, verspreiding van ziekten, ongewenste kinderen, ongewenste aantastingen en echtscheiding.

Een vrouw hoeft niet afhankelijk te zijn van haar lichamelijke schoonheid, of haar schaars te kleden, of haar hoofddoek af te slingeren om bij te dragen aan de samenleving. Haar karakter definieert de vrede, welvaart en vooruitgang van een land. Dit is de reden waarom de profeet van de islam het belang van religieuze en wereldlijke onderwijs benadrukte voor zowel mannen als vrouwen. Ja, onderwijs is een van de fundamentele elementen van een progressieve samenleving. De ware moslimvrouw is noch de uitgebuite vrouw van het Westen, noch de gedwarsboomde vrouw in totalitaire regimes.

Men vergeet en verwaarloost ook het feit dat de Islam zelf tegen een harde en irrationele toepassing van de Hijab is. Er is geen wet in de Islam die een vrouw bestraft omdat zij zich niet aan de kledingvoorschriften van de Hijab houdt.

Andere landen hebben geprobeerd om de integratie te verbeteren door het verbod op de sluier of het verbod op het dragen van een hoofddoek in openbare scholen. Na vele evaluaties blijken zulke pogingen onder het mom van “integratie” weinig succes te hebben. De recente rellen in Frankrijk bijvoorbeeld zijn een duidelijk aanwijzing dat moslims zich vervreemd blijven voelen en ontevreden. De reden is duidelijk. Hijab is geen belemmering voor integratie. De echte belemmering voor integratie zijn de armoede en werkloosheid. In het Verenigd Koninkrijk groeien bijvoorbeeld twee derde van de kinderen van families van Pakistaanse en van Bengali oorsprong op in armoede. Meer dan 20 procent van alle moslim jongeren tussen 16 en 24 zijn werkloos.

Technologische vooruitgang heeft het de samenleving gemakkelijker gemaakt om te communiceren zonder een “face-to-face” dialoog, denk daarbij aan telefoongesprekken en e-mails. Het gezicht is nooit de enige essentieel instrument voor effectieve communicatie. Premier Balkenende kan effectief het Nederlandse publiek over de radio toespreken net zoals hij dat in persoon doet. Een Moslimvrouw kan zelfs met haar gezicht bedekt effectief communiceren met anderen. Heel duidelijk, het is de essentie van wat er gezegd wordt dat telt, meer dan het uiterlijk die het zegt.

Inspanningen op het gebied van integratie moeten niet uitgevoerd worden door de
fundamentele recht van vrijheid van godsdienst in te perken. Essentieel voor een succesvolle integratie in een democratische samenleving is het samen bestaan van uiteenlopende religieuze culturen en tradities.

Forceren van een Moslimvrouw om zichzelf te “onthullen” is dus een zelfvernietigende maatregel. Een dergelijke maatregel schend niet alleen de fundamentele mensenrechten van een Moslimvrouw, het verhindert de Westerse samenleving ook om Islamitische tradities beter te begrijpen.

Wij pleiten tenslotte voor het herstel van verdraagzaamheid in Nederland. Groepen mogen niet worden onderdrukt of uitgesloten vanwege hun kledingkeuze die gebaseerd is op een religieuze voorschrift, en hun rechten mogen niet ontnomen worden. Het is beter voor Nederland om zich af te wenden van de trend van intolerantie en zich weer aan deze traditie van verdraagzaamheid te houden, die zich buiten elke twijfel heeft bewezen.

Het dragen van een hoofddoek in een openbare functie moet niet als intimidatie of onderdrukking worden gezien. De hoofddoek is niet bedoeld als religieus symbool of religieus teken, maar als een zedelijke manier van kleden. De wereld ondervindt juist grote problemen door onzedelijk gedrag zoals eerder in de brief vermeld. Het praktiseren van geloof, bijvoorbeeld, door het dragen van een hoofddoek zou daarom als een bijdrage aan herstel van zedelijkheid moeten worden gezien. Als de samenleving de juiste informatie krijgt zal het de hoofddoek meer gaan waarderen. De politiek en de media zijn hiervoor verantwoordelijk.

In afwachting op uw reactie verblijven wij.

Hartelijk dank.

Hoogachtend,

Henna Maryam Ikhlaf
Ahmadiyya Moslim Vrouwenorganisatie Nederland

___________
[1] https://jalta.nl/binnenland/femke-halsema-vindt-boerka-en-nikab-niet-bij-amsterdam-passen/
[2] https://www.at5.nl/artikelen/186105/halsema-een-vrouw-die-sluier-wil-dragen-moet-gerespecteerd-en-beschermd-worden
[3] Idem dito.
[4] De Heilige Koran, 2:257
[5] Op 30 maart 2012 verscheen de laatste editie van De Pers. Er werden plannen gelanceerd voor De Nieuwe Pers, een digitale versie, deels gratis en deels via een betaalde app te raadplegen. Vervolgen is de Nieuwe Pers eind 2013 gefuseerd met ThePostOnline, waarna haar activiteiten onder de noemer ‘TPO Magazine’ werden voortgezet. Eind 2015 ging deze voortzetting van De Nieuwe Pers zelfstandig door, en veranderde daarbij de naam TPO Magazine in Reporters Online. Een deel van haar uitspraak destijds: https://jalta.nl/binnenland/femke-halsema-vindt-boerka-en-nikab-niet-bij-amsterdam-passen/
[6] http://www.depers.nl/binnenland/335454/Slinger-de-hoofddoek-af.htm
[7] https://www.volkskrant.nl/columns-opinie/cairo-speech-obama~b13bfca5/ En: https://obamawhitehouse.archives.gov/the-press-office/remarks-president-cairo-university-6-04-09
[8] Heilige Koran, 2:257
[9] Genesis, 24:64-65
[10] 1 Korintiërs, 11: 5-6
[11] Heilige Koran, 24:32
[12] Heilige Koran, 24:31
[13] Heilige Koran, 33:60

De hoofddoek: een vorm van onderdrukking of juist een uiting van vrijheid?

0

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ
In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
 

Henna Maryam Ikhlaf
(Ahmadiyya Moslim Vrouwenorganisatie Nederland)

Geachte lezers, Assalamu ‘Alaikum; Vrede zij met u allen.

INLEIDING

De vraag of de Islamitische hoofddoek op school, in openbare diensten, en op de werkvloer mag gedragen worden is en blijft actueel. De vragen en argumenten rond de hoofddoeken lopen daarbij naadloos over in vragen rond de integratie van de Islamitische migranten en hun nakomelingen. Het lijkt dat de hoofddoek één van de belangrijkste breekpunten is in het samenleven met Moslims.

HOOFDDOEK GEEN SYMBOOL VAN ONDERDRUKKING

De hoofddoek wordt gepresenteerd als een symbool van onderdrukking van de vrouw. Dit alles is echter volledig in tegenstrijd met de werkelijke, universele en vreedzame leerstellingen van de Islam. Immers, de Islam en daarmee ook de draagsters van hoofddoeken brengen het element onderdrukking in het geheel niet in verband met hun godsdienst en met het dragen van hoofddoeken. Integendeel, het verbieden van het dragen van de hoofddoek wordt door ons als onderdrukkend ervaren.

HOOFDDOEK VOELT BEVRIJDEND AAN VOOR MOSLIMVROUWEN

Velen kunnen zich niet voorstellen hoe bevrijdend het is voor Moslimvrouwen om hun hoofddoek zonder gewetensbezwaren en in alle vrijheid te kunnen dragen. Dit omdat veel Moslimvrouwen overtuigd zijn van de prachtige leer van de Islam. De keus om de hoofddoek te dragen is niet gebaseerd op de eisen van de mannen of om haar gevangen te zetten maar is het resultaat van de vrijheid om eigen beslissingen te nemen en is een symbool van echte onafhankelijkheid.

HET DOEL VAN HET HOOFDDOEK

De hoofddoek is bedoeld om de vrouw door God gegeven vermogens te verbeteren en bij te dragen in de samenleving met haar kwaliteiten en talenten. Ter verduidelijking; een hoofddoek wordt gedragen omdat het een religieus voorschrift is. Door dit religieus voorschrift te volgen willen moslimvrouwen spirituele nabijheid tot Allah verkrijgen. De hoofddoek is dus geen symbool of teken. Een hoofddoek wordt dient ook als een bescherming voor moslimvrouwen tegen de ongewenste blikken van mannen. Moslimvrouwen voelen zich meer op hun gemak . Een ander reden is om ervoor te zorgen dat vrouwen worden beoordeeld op hun capaciteiten en talenten, en niet op basis van hun lichaam en figuur zoals dat zo vaak wordt gedaan.

HOOFDDOEK IN ANDERE RELIGIES

De hoofddoek is niet iets nieuws wat de Islam heeft uitgevonden. Ook de Bijbel en andere geschriften onderwijzen dit. De hoofddoek is een voortvloeiende zedelijkheidseis in de Heilige Koran en staat voor waardigheid, onafhankelijkheid en vrijheid. Het is niet alleen fysieke veiligheid maar ook de sleutel tot spirituele veiligheid en zuiverheid van het hart. De Bijbel leert ook ons om ingetogen te zijn in kleding en gedrag.

GELIJKHEID OF GELIJKWAARDIGHEID

Dan spreekt men over gelijkheid van mannen en vrouwen: mensen zijn geen identieke
eenheden. Het feit dat we vergelijkbaar zijn, betekent ook dat we niet hetzelfde zijn. We zijn immers geen verwisselbare stukjes sociale machinerie. Gelijkheid is niet gebaseerd op een politieke ideologie, maar op de realiteit van de verschillen en wederzijds afhankelijkheid van echte mannen en vrouwen. Als mannen en vrouwen zijn we ontworpen om elkaar nodig te hebben, niet om elkaar te kopiëren (trachten hetzelfde te worden). Omdat we zijn afgeweken van goddelijke opzet en intentie, is dit de belangrijkste reden waarom de moderne cultuur zo in conflict is geraakt over gelijkheid van mannen en vrouwen. In andere woorden, de Islam zegt dat mannen en vrouwen gelijk zijn, maar de Islam wijst wel op hun verschillende fysieke en emotionele krachten en stelt met het oog hierop hun belangrijkste rollen in het leven vast. De rollen zijn dus geen kwestie van superioriteit of inferioriteit, maar een kwestie van natuurlijke capaciteiten en goed functioneren.

DE WARE BETEKENIS VAN HET NEUTRALITEITSPRINCIPE

Voorstanders van een hoofddoekverbod zeggen dat men zich in het uitoefenen van een functie niet door godsdienst mag laten beïnvloeden en dat het dragen van een hoofddoek verboden moet worden. Dit is een onjuiste interpretatie, een onjuiste invulling van het neutraliteitsprincipe. Het is in strijd met de godsdienstvrijheid, in strijd met het diversiteitbeleid maar ook in strijd met de kernwaarden van emancipatie en de vrijheid van kleding. Een Moslima of een niet-Moslima kan een hoofddoek dragen en tegelijkertijd perfect haar functie uitoefenen in alle publieke instellingen. Neutraliteit houdt dus in dat de overheid zich neutraal moet opstellen door het diversiteitbeleid te hanteren (pluralisme) en niet door Moslima’s hun hoofddoek te ontnemen. Zij hebben dit beleid zelf bekrachtigd maar als het om een hoofddoekverbod gaat lijken zij zich hiervan af te wenden door moslimvrouwen te onderdrukken en hun de vrijheid om een hoofddoek te dragen te ontnemen. De gemeentelijke en overige publieke instellingen zouden juist een weerspiegeling moeten zijn van de huidige multiculturele en multireligieuze samenleving. Een samenleving waar iedereen het recht heeft verschillend te zijn. Een staat waarin ruimte is voor mensen van alle godsdiensten en levensbeschouwingen op voet van gelijkheid.

Dit is een punt die Frankrijk volledig ontgaan is. Toen het neutraliteitsprincipe in Frankrijk werd voorgeschreven in 1905 waren hoofddoeken overal zichtbaar in het straatbeeld. De Franse staat gaf aan dat het neutraal is ten opzichte van religies en dat ze de vrijheid van godsdienst garandeert. De Staat garandeerde de vrije uitoefening van religies inclusief het dragen van een hoofddoek. De enige uitzondering op deze regel was als religies een gevaar voor het openbare welzijn vormden.

MOGELIJK HOOFDDOEKVERBOD (HIJAB-VERBOD) IN FRANKRIJK

Momenteel lijkt het erop dat een mogelijk hoofddoekverbod eraan zit te komen in Frankrijk. Dit komt omdat de Franse Eerste Kamer stemde over een wetsvoorstel dat het dragen van religieuze kleding en symbolen zou verbieden [1]. Zo zouden meisjes in Frankrijk onder de achttien jaar geen hoofddoek meer mogen dragen op openbare plekken en mogen moeders die een hoofddoek dragen ook niet meer mee als begeleider op een schoolreisje. Dit voorstel komt van de rechtse partijen in Frankrijk die een meerderheid hebben in de Eerste Kamer. Toch is de kans dat dit plan er écht komt klein, want de Franse regering is tegen. De Franse regering heeft juist weer de meerderheid in de Tweede Kamer in Frankrijk.’ De Franse Tweede Kamer moet nog over het verbod gaan stemmen. In die Kamer lijken ze het er niet mee eens te zijn en dat zou betekenen dat het hoofddoekverbod er niet komt. Tegen het wetsvoorstel is bovendien een petitie gestart.

HOOFDDOEK IS GEEN GEVAAR VOOR HET OPENBARE WELZIJN

Het is een fundamenteel onderdeel van ons geloof trouw te blijven aan het land waarin wij verblijven. Dit betekent dat wij op geen enkelwijze de openbare order verstoren. Dat proberen wij ook aan alle burgers van dit land te onderwijzen vooral de moslim bewoners.

HOOFDDOEK IS NOOIT EEN BELEMMERING GEWEEST VOOR INTEGRATIE

Inspanningen op het gebied van integratie moeten niet worden gedaan door beperkingen van het fundamentele recht van vrijheid van godsdienst. Essentieel voor een succesvolle integratie in een democratische samenleving is het samen bestaan van uiteenlopende religieuze culturen en tradities. Het dwingen van een Moslimvrouw om zichzelf te “onthullen” is dus een maatregel die integratie niet bevordert. Niet alleen schendt een dergelijke maatregel de fundamentele mensenrechten van een Moslimvrouw, maar verhindert het ook de Westerse samenleving Islamitische tradities te begrijpen welke al eeuwen deel uitmaken van de Europese beschaving, of de beslissende meerderheid dit nu wil of niet.

Men neemt ten onrechte aan dat de hoofddoek vreemd is aan het Westen en de vrijheid en gelijkheid van Moslimvrouwen remt en de integratie van moslims in de westerse samenleving dwarsboomt. In werkelijkheid heeft de hoofddoek diepe wortels en zorgt voor werkelijke vrijheid en gelijkheid voor vrouwen. Verre van een probleem te zijn voor integratie, is de hoofddoek in potentie juist een voordeel voor de Westerse samenleving.

EEN AANTAL VOORBEELDEN VAN DE INTEGRATIE EN BIJDRAGEN VAN MOSLIMVROUWEN

Naast het feit dat de vrouwelijke leden van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap goed opgeleid zijn en goede banen hebben leveren ze ook een grote bijdrage aan de samenleving. Een aantal voorbeelden van bijdragen die het levende bewijs zijn van de emancipatie van Moslimvrouwen op materialistisch en op godsdienstig gebied.

    1. De Ahmadiyya Moslim Vrouwen Vereniging Nederland heeft een mijlpaal bereikt door een lange termijn project, ‘Water for life’ te verwezenlijken[2]. Haar leden hebben vrijwillige fondsen bijeengebracht en in samenwerking met Humanity First Duitsland een waterput gebouwd in juli 2014 in het West-Afrikaanse land, Togo. De Ahmadiyya Moslim Vrouwen Vereniging, regio ‘s-Hertogenbosch heeft hierin ook een rol gespeeld.
    2. De afdeling maatschappelijke dienstverlening van de Ahmadiyya Moslim Vrouwen Vereniging, regio ‘s-Hertogenbosch organiseren meerdere malen per jaar een inzamelingsactie voor de voedselbank. In de regio ‘s-Hertogenbosch zijn regelmatig inzamelingsacties georganiseerd.
    3. Op 13 maart 2019 werd er aansluitend een boom aangeplant in het Geerpark in Vlijmen, die de Ahmadiyya Moslim Vrouwen Vereniging Nederland, als duurzaam cadeau aan onze komende generaties schonk vanwege hun naderende 50-jarig jubileum.
    4. De Ahmadiyya Moslim Vrouwen Vereniging viert samen met bezoekers Internationale Vrouwendag op verschillende locaties, ook in de regio ’s-Hertogenbosch[3].

DE ISLAM BEGON DE VROUWENEMANCIPATIE 1400 JAAR GELEDEN

Waarom zijn er moslimvrouwen die aan emancipatie denken als de Islam 1400 jaar geleden haar al rechten heeft geschonken? Als er thans moslimvrouwen zijn die aan emancipatie denken, dan doen zij dat met het idee dat zij de rechten die de Islam hen 1400 jaar geleden al gaf en die hen door slechte economische en politieke omstandigheden in diverse landen zijn ontnomen, weer terug zullen krijgen.

ADVIEZEN VAN DE KHALIFA (KALIEF) AAN DEGENEN DIE PLEITEN VOOR EEN HOOFDDOEKVERBOD

Het internationale Hoofd van de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, de Vijfde Khalifa (Kalief), Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Masroor Ahmad(aba) heeft tijdens een vredesconferentie in Engeland de wereld toegesproken en gezegd[4]:

“Het pleiten voor een hoofddoekverbod is dan ook absurd en overdreven. De overheid heeft als taak alleen wetgeving in te voeren daar waar mensenrechten geschonden worden en vrede in gevaar is, maar niet tegen vredelievende Moslima´s die een hoofddoek dragen.”

“Zal een vrouw of zij nou wel of géén hoofd- en/of gezichtsbedekking heeft, een negatieve invloed hebben op de economie van een land of de wereld? Zal het dragen of niet dragen van een hoofd- en/of gezichtsbedekking invloed hebben op de morele waarden van een land, of zal dat veeleer leiden tot een erkenning van de Schepper? Zal het dragen van een hoofd- en/of gezichtsbedekking schadelijk zijn voor de vrede van de wereld? Als dat zo is, dan zal ik de eerste zijn om het te accepteren, omdat de islam leert dat u bereid moet zijn om iets kleins te offeren voor het grotere goed. Maar neen! Al deze acties tegen een hoofd- en/of gezichtsbedekking versterken de fundamenten van haat.”

Tot slot, religieuze gedrevenheid en het vasthouden aan religieuze principes zijn essentiële waarden in een samenleving die niet mogen worden onderdrukt, maar juist moeten worden geëerbiedigd.

Laat ons allen, ongeacht onze verschillen, samen komen en werken met een geest van wederzijds respect, tolerantie en genegenheid voor de vrede van de wereld en om geloofsvrijheid te bevorderen.

BRONNENLIJST

[1] https://www.nrc.nl/nieuws/2021/04/13/franse-senaat-verscherpt-wet-tegen-separatisme-a4039537 En: https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20210331_94131717 En: https://dekanttekening.nl/nieuws/franse-senaat-wil-het-dragen-van-de-hoofddoek-nog-meer-inperken/
[2] https://ahmadimoslimvrouwen.nl/overige-afdelingen/maatschaplijke-dienstverlening/
[3] https://issuu.com/uitgeverij/docs/heu_20200311
[4] https://www.khalifatulmasih.org/articles/7th-annual-peace-symposium/

Zijn mannen superieur aan vrouwen volgens de Islam? Oftewel: Staan mannen boven de vrouwen volgens de Islam?

0

 In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle

Zijn mannen superieur aan vrouwen volgens de Islam? Oftewel: Staan mannen boven de vrouwen volgens de Islam? [1]

– Ahmadiyya Moslim Schrijversgilde –

Gelijke rechten voor vrouwen Men hoort zoveel over vrouwenemancipatie en rechten voor vrouwen, enz. De Islam spreekt over een veelomvattend fundamenteel principe dat alle situaties bestrijkt:

 وَ لَہُنَّ مِثۡلُ الَّذِیۡ عَلَیۡہِنَّ بِالۡمَعۡرُوۡفِ ۪ وَ لِلرِّجَالِ عَلَیۡہِنَّ دَرَجَۃٌ ؕ وَ اللّٰہُ عَزِیۡزٌ حَکِیۡمٌ ﴿۲۲۹

“En zij (de vrouwen) hebben rechten die overeenkomen met, en gelijk zijn aan die (welke mannen)ten opzichte van haar hebben in billijkheid (d.w.z. dat er voor vrouwen exact gelijke rechten zijn als voor mannen, zoals mannen rechten hebben met betrekking tot vrouwen. Er is dus volstrekte gelijkheid en er is in het geheel geen onderscheid tussen de fundamentele mensenrechten van vrouwen en mannen). Maar mannen hebben een mate van voordeel ten opzichte van boven haar. En Allah is Machtig en Wijs.”2

In een ander gedeelte van een vers van de Heilige Koran wordt verklaard:

اَلرِّجَالُ قَوّٰمُوۡنَ عَلَی النِّسَآءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰہُ بَعۡضَہُمۡ عَلٰی بَعۡضٍ وَّ بِمَاۤ اَنۡفَقُوۡا مِنۡ اَمۡوَالِہِمۡ ؕ

“Mannen zijn aangesteld als voogden over vrouwen wegens datgene ten aanzien waarvan Allah sommigen van hen heeft doen uitblinken boven anderen, ondanks het feit dat zij van hun rijkdommen besteden.”3

Uit het Arabische woord Qawwamun (voogden die ervoor verantwoordelijk zijn gemaakt om hen die onder hun bescherming staan op het rechte pad te houden) leiden sommige middeleeuws denkende ‘Ulema’s (godsdienstleraren) af, en beweren dat mannen boven vrouwen staan, terwijl het vers alleen verwijst naar een voordeel dat de kostwinner heeft op hen die van hem afhankelijk zijn. Als zodanig is de voogd beter geschikt om een morele druk uit te oefenen op degenen die hem zijn toevertrouwd om te blijven voortgaan met het bewandelen van het rechte pad. Wat betreft fundamentele mensenrechten wordt er op geen enkele wijze naar verwezen dat vrouwen ongelijk zijn of dat mannen boven vrouwen staan. Het laatste gedeelte van het vers verwijst naar het bovengenoemde voordeel en maakt het overduidelijk dat ondanks dit voordeel, de fundamentele rechten van vrouwen exact gelijk zijn aan die van mannen. De Arabische letters wa moeten worden vertaald met “ondanks het feit dat” of “terwijl”, en in deze samenhang schijnt dit de enig juiste vertaling te zijn.

BRONNEN:

[1] Het antwoord van de Islam op hedendaagse vraagstukken door Hazrat Mirza Tahir Ahmad(rh); https://bieb.islamnu.nl/product/het-antwoord-van-de-islam-op-hedendaagse-vraagstukken/; Pagina’s 103 en 104

[2] Hoofdstuk 2: Al-Baqarah: 229

[3] Hoofdstuk 4: Al-Nisā’: 35

 

 

De beperking van de polygamie door de islam

0

DE BEPERKING VAN DE POLYGAMIE DOOR DE ISLAM[1]

Men zegt dat Islam polygamie heeft toegestaan. In feite heeft geen enkele godsdienst de polygamie zozeer beperkt als de Islam. Zelfs in de Bijbel treffen wij veel profeten aan die meer dan één vrouw hadden. In het Oude Testament leest men in Genesis 30:3 en 30:9 dat Jakob vier vrouwen had. Ook elders leest men in het Oude Testament dat David en Salomon respectievelijk 700 en 1100 vrouwen hadden. Volgens de Bijbel had Abraham, de Vader der Profeten, drie vrouwen, namelijk Sara, Hagar en Qantura. Er zijn vele voorbeelden in het Oude Testament te vinden van polygamie.

De Islam staat inderdaad meer dan een vrouw toe, maar slechts als uitzondering en met de strenge voorwaarden dat men iedere vrouw op volkomen gelijke wijze behandelt en in het geval van nood als oplossing voor bepaalde problemen, bijvoorbeeld ter bescherming van weduwen en wezen en ter bescherming van de zeden en de moraliteit van het maatschappelijke leven en de beschaving.

De enige passage in de Heilige Koran die over polygamie spreekt is de volgende:

“En als gij vreest dat gij niet rechtschapen zult zijn bij het behandelen der wezen, huwt dan vrouwen die u behagen, twee of drie, of vier, en als gij vreest, dat gij niet rechtvaardig zult handelen, dan één” (Heilige Koran 4:3).

Het zal wel duidelijk zijn dat hier de polygamie niet wordt bevolen, maar alleen wordt toegestaan en dan nog afhankelijk van de vervulling van zekere voorwaarden. De voorwaarden hier hebben meer betrekking op het welzijn van de samenleving dan de behoefte van het individu. Ook kan het voorkomen dat in een huwelijk de vrouw blijvend ziek wordt en niet meer in staat is kinderen te krijgen. In dat geval geeft de Islam een oplossing voor deze problemen, die gewettigd is en moreel zeer goed aanvaardbaar.

Als de man ziek zou worden is het de vrouw toegestaan te scheiden en met een andere man te huwen, want de Islam kent aan de man en de vrouw gelijke rechten toe ten aanzien van echtscheiding. Als regel huwt een Moslim met één vrouw. De Islam maakt echter wel duidelijk dat de mogelijkheden en de verantwoordelijkheden van de man en de vrouw even belangrijk zijn, doch niet precies dezelfde zijn. Men kan zeggen dat tot onderhoud van weduwen en wezen er andere maatregelen mogelijk zijn, maar de Islam wil de weduwen en wezen een huiselijk leven geven. Dit huiselijk leven kan hun op geen andere manier worden gegeven, en het huiselijk leven is de ware bron, van waaruit alle goede eigenschappen van liefde en toegenegenheid voortvloeien, welke het grootste bezit van het maatschappelijk leven en de beschaving zijn.

De Islam baseert zijn beschaving op het huiselijk leven. En onder exceptionele omstandigheden, wanneer monogamie geen tehuis kan bezorgen aan weduwen en wezen, staat de Islam polygamie toe om hun dit voordeel te verlenen. Hier kan worden toegevoegd dat de polygamie in de Islam zowel in theorie als de praktijk uitzondering is en geen regel. Als uitzondering is zij een medicijn tegen veel soorten van kwaad van de moderne beschaving.

In de oorlogen sterven veel mannen en blijven de vrouwen in grotere aantallen dan de mannen achter. In dit geval komen wij te staan voor een bijzondere omstandigheid en hier komt weer de Islamitische oplossing te hulp. Het is niet alleen het grotere aantal vrouwen dan mannen dat in zekere gevallen polygamie noodzakelijk maakt, maar er zijn tal van andere omstandigheden die onder exceptionele gevallen polygamie vereisen. Het is niet alleen voor de morele behoeften, maar ook voor het lichamelijk welzijn van de maatschappij essentieel dat bij uitzondering en met in acht name van alle voorwaarden deze regel wordt toegepast. Hier kan men opmerken dat de polygamie die de Islam als remedie toestaat, door zinnelijke mensen op grote schaal is misbruikt.

Er zijn in alle gemeenschappen mensen aanwezig die op grote schaal bepaalde instellingen misbruiken. In landen waar polygamie niet is toegestaan heeft de zinnelijkheid van mensen andere manieren bedacht om aan hun lichamelijke lusten de vrije loop te laten, en dit is een veel zwaardere vloek voor de maatschappij dan de misbruik van polygamie. En deze groep mensen kan vrij gemakkelijk door de Staat op wettige wijze worden geholpen. Als gevolg van de totale verwerping van de polygamie ziet de Staat zich volkomen machteloos tegenover het kwaad dat uit deze verwerping voortkomt.

Door A.H. Akmal – Hoofdmissionaris*

BRON:

[1] Al-Islaam; Nummer 6; april 1995; pagina’s 12 en 13

*Wijlen A. H. Akmal is deskundige over de Islam in Nederland en was sinds 1957 werkzaam als Hoofdmissionaris bij de Ahmadiya Moslim Djamaat (Gemeenschap) Nederland. Hij was ex-leraar aan de Djamia Ahmadiyya Rabwah Pakistan, een Theologische Hogeschool, waar men na het universiteitsdiploma te hebben behaald de Islam in vergelijking met de wereldgodsdiensten bestudeert en zich in de theologie specialiseert. Na deze studie wordt men in het algemeen uitgezonden naar het buitenland.

Voor uitgebreide informatie verwijst de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap u naar de bijgaande linken:

Het antwoord van de Islam op hedendaagse vraagstukken door Hazrat Mirza Tahir Ahmad(rh); https://bieb.islamnu.nl/product/het-antwoord-van-de-islam-op-hedendaagse-vraagstukken/; Pagina’s 104 t/m 114; Polygamie

 

Moeten Moslimvrouwen hun gelijkheid bewijzen door mannen te leiden in het gebed?

0

In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle

Moeten Moslimvrouwen hun gelijkheid bewijzen door mannen te leiden in het gebed?[1]

 Reem Shraiky, Life Devotee, International Arabic-English Translation & Research Office, UK

Ik weet niet waarom het idee dat een moslimvrouw de mannen niet leidt in het gebed sommigen dwarszit, alsof het de sleutel is tot gendergelijkheid!

Gendergelijkheid is wat de islam 1400 jaar geleden presenteerde; de Heilige Koran benadrukt herhaaldelijk de spirituele gelijkheid van mannen en vrouwen. Net als mannen kunnen ook vrouwen grote spirituele niveaus bereiken en krijgen ze de mogelijkheid om dat te doen. In de Heilige Koran worden gelovige mannen en vrouwen gelijkelijk aangesproken. Zowel de geboden als de beloningen zijn voor beide geslachten hetzelfde:

“Maar, wie goede werken verricht, hetzij man of vrouw, en gelovig is, zal de Hemel binnengaan en hem zal niet het geringste onrecht worden aangedaan.” (Heilige Koran: 4:125) [2]

Geestelijke geboden zijn evenzeer van toepassing voor mannen en vrouwen en de manier om uit te blinken in spiritualiteit is hetzelfde voor mannen en vrouwen.

Vrouwen hebben ook dezelfde politieke en sociale rechten als mannen. Zo hebben zowel mannen als vrouwen recht op een passende erfenis van hun ouders en naaste familieleden.

De Islam is een voorvechter van gelijkheid voor vrouwen. Allah zegt in de Heilige Koran dat de man en de vrouw uit een enkele ziel zijn geschapen. De Islam geeft vrouwen dezelfde rechten als mannen, echter maakt de Islam wel onderscheid tussen de verschillende verantwoordelijkheden van mannen en vrouwen volgens de natuurwetten.

Wat betreft vrouwenrechten heeft de Islam aan vrouwen 1400 jaar geleden veel waardevolle rechten toegekend die vrouwen in het Westen net iets meer dan een eeuw geleden kregen. Deze omvatten het recht op echtscheiding, erfenis en onderwijs, evenals het recht om te stemmen, te regeren en haar religie te prediken.

Bovendien is het voor de Moslimvrouw voldoende dat het paradijs onder haar voeten is gelegd op het moment dat zij moeder wordt. Daarnaast hoeft zij niet te worden uitgeput op de arbeidsmarkt om bij te dragen in de kosten van levensonderhoud. Als ze er echter zelf voor kiest om te werken, dan is dat haar legitieme recht. Haar man heeft geen enkel recht om het geld wat zij verdiend heeft op te eisen. Hiernaast is het ook de plicht van de man om in de levensbehoeften van zijn vrouw en kinderen te voorzien.

Het is derhalve aan de vrouw om te beslissen wat zij wenst te doen met haar geld, of het nu gaat om wat ze heeft verdiend met haar werk, heeft gekregen als een geschenk of heeft gekregen uit erfenis. Als ze vrijwillig bijdraagt aan de huishoudelijke uitgaven, dan is dat slechts een gunst van haar.

Alhoewel, toen de komst van de bevrijder van vrouwen, de Heilige Profeet Mohammed(s), moslimvrouwen talrijke rechten bezorgde, namen zij geen passieve houding aan. Ze maakten juist veel progressie op gebieden van wetenschap, geneeskunde, verpleging, religie en andere domeinen.

De Islamitische geschiedenis staat in feite vol met verhalen over fameuze vrouwen die uitzonderlijke wijsheid en moed toonden in moeilijke tijden, evenals vrouwen die werden beschouwd als vooraanstaande geleerden.

Een van de grootste voorbeelden uit de vroege Islam is de vrouw van de Heilige Profeet Mohammed(s), Hazrat Aisha(ra), die religieuze zaken aan mannen en vrouwen onderwees. Ze was een geleerde, uitlegger van de Heilige Koran en overleveraar van de uitspraken van de Heilige Profeet Mohammed(s). Hij zei zelf: “Leer de helft van je geloof van ‘Aisha.”

Hazrat Aisha(ra) was ook een jurist en bezat daarnaast expertise in geneeskunde, poëzie en geschiedenis.

Er zijn veel voorbeelden van de uitmuntendheid van Moslimvrouwen op verschillende gebieden. Mariam al-Asturlabi was een briljante wetenschapper en astronoom van de 10e eeuw. Ze was eveneens een gerenommeerd maker van astrolabia en heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van navigatie- en tijdwaarnemingstechnieken.

We hebben ook Fatima al-Fihri: zij was een geleerde die de oudste nog bestaande onderwijsinstelling ter wereld, de Universiteit van Al-Quaraouiyine in Fes, Marokko, oprichtte. Deze universiteit staat bekend voor het voortbrengen van vele vooraanstaande denkers en wetenschappers, zowel moslim als niet-moslim. Deze universiteit is tot de dag van vandaag open en produceert afgestudeerden in religieuze en wetenschappelijke kennisgebieden.

Ik zou hiernaast ook de vrouwelijke metgezel van de Heilige Profeet Mohammed(s) willen noemen, Ash-Shifaa ‘Al-‘Adawiyyah, die vrouwen lezen, schrijven en kalligrafie onderwees. Ze was dermate vakkundig in de geneeskunde dat ze Ash-Shifaa werd genoemd, wat ‘de genezer’ betekent. De tweede kalief van de Islam, Hazrat Umar(ra), benoemde haar tot inspecteur van de bazaar in Medina – het equivalent van de tegenwoordig functie van een minister van handelsbetrekkingen. Deze vrouwen uit de islamitische geschiedenis die ik heb genoemd, zijn slechts het topje van de ijsberg.

Dus, zou een Moslimvrouw haar gelijkheid moeten bewijzen door mannen te leiden tijdens het gebed, iets dat niets te maken heeft met Islamitische leerstellingen? In de Islam is de moskee een plek voor zowel mannen als vrouwen; het speelt een belangrijke rol in het spirituele en sociale leven van beiden geslachten. Mannen en vrouwen dienen in aparte zalen te bidden, en waar dit niet mogelijk is, dienen vrouwen achter mannen te bidden. Tijdens het bidden dient men zich volledig te concentreren op Allah en elke vorm van afleiding te voorkomen. Het is daarom verstandig voor mannen en vrouwen om afzonderlijk te bidden, zodat iedereen op Allah gefocust kan blijven. Dit is het doel van gebed.

De voorstanders van ‘vrouwelijke imams’ baseren hun overtuigingen vaak op een verkeerde interpretatie van een incident met betrekking tot een vrouwelijke metgezel van de Heilige Profeet Mohammed(s) Umm Waraqa(ra). Umm Waraqa(ra) vroeg eens de toestemming van de Heilige Profeet Mohammed(s) om een mu`azzin [oproeper tot gebed] de gebedsoproep nabij haar huis te laten doen. De Heilige Profeet Mohammed(s) gaf hiervoor toestemming en instrueerde haar om de mensen van haar huishouden in gebed te leiden. Hieruit trekken ze de conclusie dat ze ook de mannen van haar familie in gebed leidde. Umm Waraqa(ra) leidde in feite alleen de vrouwen van haar huis en de bewering dat zij ook mannen leidde, is om verschillende redenen twijfelachtig:

  1. Het is van belang om alle overleveringen m.b.t. dit verhaal te vergelijken om het te begrijpen. Er is een overlevering die werd genoemd in Al-Mughni door Ibn Qudamah waarin staat: ‘Heilige Profeet Mohammed(s) gaf toestemming aan Umm Waraqa(ra) om een mu`azzin te hebben en om de iqama [aankondiging voor het begin van het gebed] te verrichten, en gaf haar toestemming om de vrouwen van haar huishouden te leiden in het gebed’.
  2. Er is een beroemde Hadith (overlevering) van Ibn Majah en andere bronnen waar de Heilige Profeet Mohammed(s) zei: “Geen enkele vrouw mag tegenover een man als imam worden aangesteld.”
  3. Vanuit de Hadith-literatuur weten we dat mannen in de moskee dienen te bidden en niet thuis (tenzij niet anders kan).

Al deze punten demonstreren dat hetgeen de Heilige Profeet Mohammed(s) Umm Waraqa(ra) toestond, inhield om alleen de vrouwen en kinderen van haar huishouden in het gebed te leiden.  Deze toestemming wordt in feite aan alle vrouwen gegeven.

Ten slotte wil ik benadrukken dat elke Moslimvrouw het verlangen heeft en om een imam te worden en daar ook voor bidt.  De imam in die zin wordt genoemd in het volgende korangebed:

“En zij die zeggen: “Onze Heer, maak onze echtgenoten en kinderen tot troost der ogen, en maak ons tot voorbeeld voor de godvruchtigen.” (Heilige Koran: 25:75) [3]

Eindnoten 

[1] https://www.reviewofreligions.org/28374/do-muslim-women-need-to-prove-their-equality-by-leading-men-in-prayer/

[2]  De Heilige Koran 4:125

[3]  De Heilige Koran 25:75